ตอนที่ 225 ตระกูลถัง (2)
ทุกอย่างนางทำด้วยสองมือตัวเอง
เมื่อเห็นผลงานจากความยากลำบากหลายวันของตน เฟิงหรูชิงค่อยคลายใจลง
นางปาดเหงื่อบนหน้าผาก ชั่วอึดใจก็เห็นฝูเฉินและชิงหานจับจ้องยาวิเศษทั่วเขาตาปริบๆ
สายตาแบบนั้นทำให้นางรู้สึกถึงความอันตรายขึ้นมาฉับพลัน
ทำไมถึงลืมเจ้าสองคนนี้ไปได้นะ
“ฝูเฉิน ชิงหาน ยาวิเศษของข้าพวกนี้ถ้าถูกพวกเจ้ากินจนหมด เช่นนั้นต่อไป…” นางหรี่ตาลง น้ำเสียงคุกคาม
ฝูเฉินกลืนน้ำลายเฮือก เขาอยู่ในสภาพเหมือนหมาป่าที่หิวโหยอย่างยิ่ง ต่อให้ยาวิเศษพวกนี้ยังไม่ทันโตเต็มที่ เขาก็อยากพุ่งเข้าไปเก็บกวาดให้ราบคาบ
“ท่านแม่ ไม่ต้องห่วงพวกเรา พวกเรากินอิ่มแล้วต้องการย่อย รอพวกเราย่อยแล้ว ก็ไม่ต้องใช้ยาวิเศษขั้นสามอีก มีเพียงยาวิเศษระดับสี่ถึงมีประโยชน์กับพวกเรา”
เฟิงหรูชิงค่อยรู้สึกสงบใจ
นางห่วงเหลือเกินว่าผลงานที่นางลำบากลำบนปลูกจะถูกเจ้าสองคนนี้กินจนไม่เหลือยาวิเศษให้นางสักกิ่ง
เฟิงหรูชิงดึงผลยาวิเศษออกจากกิ่ง กัดคำหนึ่ง พลังวิเศษในมิติเวลาอุดมสมบูรณ์กว่าภายนอกมากนัก กอปรกับวิธีดูแลยาวิเศษก็มากพอทำให้ยาวิเศษเติบโตได้อย่างรวดเร็วขึ้นแล้ว
ที่สำคัญก็คือ…
นางสามารถปลูกยาวิเศษในที่แห่งนี้ได้ไม่จำกัด สามารถนำมาจับสัตว์วิเศษเพื่อเป็นบ่าวรับใช้
…
หลังจากออกจากมิติเวลาแล้ว เฟิงหรูชิงเดินลงเขาไป
ครั้งนี้นางหายตัวไปหลายวัน ไม่รู้ว่าเด็กนั่นจะจากไปหรือยัง
ครั้นคิดถึงแม่เด็กคนนั้น แววตาเฟิ