ห็นเฟิงหรูชิงเดินเข้าหาเสี่ยวเอ้อร์ ถานซวงซวงคิดถึงชะตากรรมที่ตนประสบเมื่อครู่ แววตาเผยแววอำมหิตเย็นชาออกมา
“พวกเจ้ามีห้องรับรองหรือไม่” เฟิงหรูชิงเดินไปเบื้องหน้าเสี่ยวเอ้อร์
เสี่ยวเอ้อร์ขมวดคิ้ว เมื่อครู่เพิ่งบอกว่าห้องรับรองจำเป็นต้องจอง จากนั้น…เขาเบือนสายตาไปเห็นป้ายหยกที่เอวเฟิงหรูชิงอย่างไม่ตั้งใจ พลันถลึงตาเบิกกว้าง
ป้ายหยกนั่น…ป้ายหยกนั่นของคุณชายมิใช่หรือไร ฉะ…ไฉนไปอยู่กับองค์หญิงเสียได้
นั่นก็หมายความว่า…องค์หญิงคือสตรีที่คุณชายรักและปกป้องหรือ
เสี่ยวเอ้อร์ตัวสั่นเทิ้ม รู้สึกโชคดีเหลือประมาณ ดีที่เมื่อครู่เขายังไม่ทันพูดอะไรออกไป ไม่อย่างนั้นอย่าคิดว่าจะได้อยู่ในหอแห่งแรกอีกต่อไปเลย
“คือว่า ห้องรับรองถูกจองจนหมดแล้ว หากองค์หญิงต้องการ อีกประเดี๋ยวข้าจะไปดูสักหน่อย หาห้องให้องค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ”
“อ้อ” เฟิงหรูชิงพยักหน้าเบาๆ “ราคาอาหารบำรุงสุขภาพของหอแห่งแรกนี้ตั้งไว้ที่เท่าไหร่”
นางเพิ่งออกจากการเก็บตัว หลิวลี่ยังไม่ทันเล่าเรื่องอะไรให้นางฟัง
แต่หอแห่งแรกแขกเหรื่อล้นหลาม คิดว่าอาหารบำรุงสุขภาพคงเป็นที่นิยมมาก
“ราคาไม่แพง ก็แค่หนึ่งเหวินเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ” เสี่ยวเอ้อร์ยิ้มประจบ
น่าขันนัก องค์หญิงแห่งแคว้นหลิวอวิ๋นนี้ถึงชื่อเสียงจะไม่ดีนัก แต่เป็นสตรีที่คุณชายรัก เขาจะกล้าเก็บเงินอีกฝ่ายหรือ
เฟิงหรูชิงอึ้งไป นางหันกลับไปมองเสี่ยวเอ้อร์อย่างไม่เข้าใจ
เสี่ยวเอ้อร์กลืนน้ำลายอย่างย
