ปหรือไม่ความจริงก็ไม่ได้ไม่อาจโทษเฟิงหรูชิง นางมาจากดินแดนหัวเซี่ย ไม่ได้ให้ความสำคัญกับกฎเกณฑ์มารยาทมากนัก ไม่อย่างนั้นสาวใช้สองนางก็ไม่อาจกำเริบเสิบสานอยู่ในจวนองค์หญิงแต่ว่า…เมื่อเผชิญหน้ากับคนชวนขัดตาอย่างหลิ่วอวี้เฉิน ต้องสั่งสอนมารยาทเขาสักหน่อย!เฟิงหรูชิงเงยหน้ามองถานซวงซวง คร้านจะคุยกับนางให้มากความ สองมือกดที่บ่าอีกฝ่ายอย่างแรง ทั้งไม่รู้ว่าจงใจหรือไม่ กดลงบริเวณบาดแผลอีกฝ่ายพอดี ทำเอาถานซวงซวงเจ็บจนร้องอย่างน่าเวทนาจากนั้น…ด้วยแรงของเฟิงหรูชิง ถานซวงซวงสองเข่าคุกลงที่พื้น ดวงตาหลุบลง แววตาคือความโกรธขึ้งไม่ยินยอมเฟิงหรูชิงก็แค่อาศัยอำนาจของฝ่าบาทถึงได้กล้าใช้อำนาจบารมีหากเฟิงหรูชิงไม่ใช่องค์หญิงก็คงดีหากตำแหน่งนี้เป็นของนาง นางจะเป็นให้ดีกว่าเฟิงหรูชิง! นางยังสามารถ…ทำให้ใต้หล้านี้เป็นแคว้นหลิวอวิ๋นได้ส่วนเฟิงหรูชิง…ต่อให้รูปโฉมเปลี่ยนมากโข แต่ก็ยังเป็นพวกไร้ประโยชน์ นอกจากใช้อำนาจข่มเหงคนอื่นแล้ว ยังทำอะไรได้อีกบ้าง…“ชิงหลิง หลิวลี่ หากภายหน้ายังมีคนกล้าใส่ร้ายว่าข้าตามติดหลิ่วอวี้เฉินไม่เลิก ก็ปล่อยหมาป่าสีขาวไปกัดเขาซะ”ชิงหลิงนิ่งไปสักพัก “แต่ว่า…แต่ว่าหมาป่าสีขาวถูกท่านส่งออกไปแล้วมิใช่หรือ”สมองของเฟิงหรูชิงขบคิดเล็กน้อย เหมือนจะมีเรื่องนี้จริงๆครั้งนี้มันไปสิบกว่าวันแล้วยังไม่กลับมาเลย“อย่างนั้นก็ให้เจ้าหมีชกมันให้ตายซะ ชื่อเสียงของข้า จะให้พวกสารเลวมาลบหลู่ได้ยังไง”
