ร่งนี้ ร่างเล็กๆ ของพวกเขาแข็งทื่อ ดวงตาตื่นตะลึงด้วยความไม่อยากเชื่อสายตา
“ท่านพี่ฝูเฉิน ท่านแม่กำลังจะก้าวสู่เจินอู่หรือ?” ชิงหานจ้องมองท้องฟ้านิ่ง
ไม่รู้ว่านางคิดไปเองหรือไม่ รู้สึกราวกับท้องฟ้ามัน…กำลังมีลมพายุก่อตัว
นี่…
เป็นไปได้อย่างไร?
มิติเวลาแห่งนี้จักรพรรดิที่เก้าเป็นผู้สร้างไว้ในตอนนั้น ก่อนจากมาพวกเขาได้นำมิติเวลามาด้วย แล้วยังนำเอาพรรคเภสัชเทพมาเก็บไว้ในมิติเวลานี้ ปกติแล้วมิติเวลาก็คือโลกอีกใบหนึ่ง นอกจากเฟิงหรูชิงที่สามารถเข้าออกได้ตามใจแล้วจะไม่มีทางได้รับผลกระทบจากเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น
แต่เหตุใดเพียงแค่ท่านแม่ก้าวถึงระดับเจินอู่เท่านั้น มิติเวลาแห่งนี้ก็…ได้รับผลกระทบจากการเคลื่อนไหวของพลังวิเศษด้วย?
เพราะอะไร?
หน้าเล็กของฝูเฉินเคร่งขรึมลง ดวงตาน่ารักฉายแววหนักหน่วง
“เจ้ารู้สึกหรือไม่ว่า…การเคลื่อนไหวของพลังวิเศษนี้…มันดูคุ้นเคย?”
“นี่…” ชิงหานเบิกตาโต
ตอนแรกตอนที่จักรพรรดิที่เก้ารดน้ำให้พวกเขานั้นไม่ได้ใช้น้ำรด แต่ใช้พลังวิเศษของพระองค์ เฟิงหรูชิงในเมื่อก่อนอ่อนแอเกินไปในมิติเวลาไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด พวกเขาสัมผัสอะไรไม่ได้เลย
ครั้งนี้ชิงหานสัมผัสได้อย่างชัดเจน ท่านแม่ที่ชอบเอาเปรียบคนนี้…พลังวิเศษคล้ายกับจักรพรรดิ์ที่เก้ามาก
ฝูเฉินกัดริมฝีปากแน่น “ชิงหานอาจจะเป็นเพราะพวกเราคิดมากเกินไป เรื่องนี้อย่าเพิ่งบอกให้นางรู้ พวกเราทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแค่นางก้า
