ตอนที่ 211 ถานซวงซวงกับสุนัขห้ามเข้า (1)
ริมแม่น้ำฉินหวย
หอแห่งแรก
เดิมก็เป็นร้านอาหารแห่งแรกของแคว้นหลิวอวิ๋นอยู่แล้ว ลูกค้าหลั่งไหลเข้ามาดั่งสายน้ำไม่มีหยุด แต่ช่วงนี้หอแห่งแรกแห่งนี้ไม่รู้ไปนำของที่เรียกว่าอาหารบำรุงสุขภาพมาจากไหน ไม่เพียงรสชาติล้ำเลิศยังสามารถรักษาโรครักษาบาดแผลได้ด้วย
ด้วยเหตุนี้หอแห่งแรกจึงตั้งกฎขึ้น หากไม่มีเงินมากพอเป็นหลักประกัน แม้แต่ประตูหน้าร้านก็ไม่สามารถเข้ามาได้
นานวันเข้าหอแห่งแรกก็กลายเป็นสถานที่ที่เหล่าคนรวยเท่านั้นที่จะเข้ามาได้
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้น ลูกค้าของหอแห่งแรกก็ไม่ลดลงถึงขนาดที่ว่ามีผู้คนจำนวนมากจากทุกสารทิศมาที่นี่เพียงเพื่ออาหารบำรุงสุขภาพหนึ่งชาม
ถานซวงซวงยืนอยู่หน้าประตูร้านหอแห่งแรก ดวงตาของนางหลับลงเบาๆ คงเพราะบาดแผลยังไม่หายดีนักต้องการคนข้างๆ คอยประคองจึงจะสามารถเดินได้
ก็เป็นเช่นนี้ ทุกย่างก้าวทำให้นางเจ็บจนหน้าซีดขาวเหงื่อไหลไม่ขาดสาย
“อวี้เฉิน วันนี้ท่านแอบบออกมาจากบ้านตระกูลเฉิน เพียงเพื่อพาข้ามาทานอาหารบำรุงสุขภาพ เช่นนี้ไม่ค่อยดีกระมัง?” นางเม้มปากเบาๆ ดวงตาแฝงด้วยความลำบากใจ
ราวกับเป็นห่วงหลิ่วอวี้เฉินจริงๆ
หลิ่วอวี้เฉินโอบเอวถานซวงซวงด้วยความสงสาร “วันนี้ท่านพ่อมีงานที่ท้องพระโรงข้าจึงแอบหนีออกมาได้ แผลของเจ้าหายช้านักมีเพียงอาหารบำรุงสุขภาพเท่านั้นที่จะช่วยเจ้าได้ เพราะฉะนั้นเจ้าไม่ต้องคิดมาก ข้าไม่สามารถทนมองเจ้าเจ็บปวด
