ตอนที่ 209 ก้าวสู่ระดับเจินอู่ (3)
หลิ่วอวี้เฉินนิ่งเงียบ
หากเป็นก่อนหน้านี้เขาอาจเชื่อคำพูดถานซวงซวงอย่างไม่ลังเล
แต่ทว่า…ในสายตาเฟิงหรูชิงไม่มีแม้แต่เงาเขาอยู่ เขาก็ไม่รู้ว่าเฟิงหรูชิงในตอนนี้รักหรือไม่รักเขากันแน่?
“ซวงเอ๋อร์เจ้าไม่ต้องกังวล ไม่ว่าเฟิงหรูชิงจะตามวุ่นวายกับข้าหรือไม่การตัดสินใจของข้าก็ไม่มีวันเปลี่ยน” แววตาอ่อนโยนของหลิ่วอวี้เฉินแฝงด้วยความมุ่งมั่น “ข้าจะกลับไปแสดงเจตจำนงของข้าเดี๋ยวนี้ รอร่างกายเจ้าหายดีข้าจะมาสู่ขอ!”
เขามองถานซวงซวงด้วยความอาลัยอาวรณ์ก่อนจะหันหลังเดินออกนอกประตูไป
ถานซวงซวงมองไปทางที่หลิ่วอวี้เฉินจากไป ดวงตาคู่สวยแอบแฝงด้วยหมอกควัน
ตั้งแต่หลิ่วอวี้เฉินละทิ้งนางไปเลือกหลิ่วฮูหยิน ความเกลียดชังที่นางมีต่อเขาก็ฝังลึกเข้าไปถึงกระดูก!
ทว่าตอนนี้นางจะยังแตกหักกับเขามิได้
ท่านพ่อถูกถอดจากขุนนาง นางจำต้อง…หาที่พึ่ง ตอนนี้นางทำได้เพียงใช้ความรู้สึกผิดของหลิ่วอวี้เฉินผูกมัดเขาไว้!
…
เวลาสองเดือน ราวกับดีดนิ้วมือหายวับไปทันใด
ด้านหลังภูเขา
หญิงสาวหลับตานั่งขัดสมาธิ ปล่อยพลังวิเศษห้อมล้อมรอบตัวนาง
พลังวิเศษเหล่านั้นกลายเป็นเส้นไหมวนอยู่รอบร่างของนาง ค่อยๆ ถูกดูดเข้าไปในร่างกายตามลมหายใจเข้าออกของนาง
ฉับพลัน….
พลังวิเศษรอบๆ ก็เกิดระเบิดออก ปัง! พุ่งเข้าสู่ร่างกายของนางอย่างกระตือรือร้น
แม้ฝูเฉินกับชิงหานที่อยู่ในอีกมิติหนึ่งยังรับรู้ได้ถึงพลังวิเศษที่แข็งแก
