ตอนที่ 213 ถานซวงซวงกับสุนัขไม่อาจเข้า (3)
ในฝูงชน เมื่อทุกคนได้ฟังคำของเสี่ยวเอ้อร์ประจำร้านก็เข้าใจได้แล้ว
“นี่ ดูท่าหลังจากตระกูลถานผิดพลาด ตระกูลหลิ่วก็ล้มเหลวเช่นกัน ยังคิดมากินดื่มเปล่าๆ ที่หอแห่งแรกอีก ช่างทำให้จวนเสนาบดีขายหน้ายิ่งนัก”
“กระทั่งเงินจ่ายค่าอาหารยังไม่มี ยังมีหน้าออกจากบ้าน เรื่องนี้เสนาบดีหลิ่วรู้เรื่องหรือไม่ หากเสนาบดีหลิ่วได้ยินว่าคุณชายหลิ่วมากินดื่มเปล่าๆ ที่หอแห่งแรก เกรงว่าจะตีขาเขาจนหัก”
ครั้นได้ฟังคำวิพากษ์วิจารณ์ของคนเหล่านี้ สีหน้าหลิ่วอวี้เฉินยิ่งไม่น่ามองขึ้นทุกที หากคนเอ่ยคำพูดเหล่านี้เป็นสามัญชน เขาคงจัดการไปแล้ว แต่เมื่อทราบว่าคนพวกนี้คือใคร เขาได้แต่กล้ำกลืนคำพูดและอดทน
“อวี้เฉิน…” ถานซวงซวงก้มหน้าลง ท่าทางน่าสงสารนัก “ช่างเถิด แผลข้าปล่อยให้มันหายเองก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเสียเงินมากมายขนาดนี้ พวกเรากลับกันเถอะนะ…”
หลิ่วอวี้เฉินเห็นสีหน้าซีดเซียวของถานซวงซวงบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าเสียเลือดไปมาก หัวใจหนักอึ้ง ดึงถานซวงซวงที่กำลังจะลุกขึ้น กัดฟันเอ่ยว่า “เอาอาหารสองอย่างที่ข้าเพิ่งสั่งมา”
ก็แค่สามแสนตำลึงมิใช่หรือ หากร่างกายของซวงเอ๋อร์แข็งแรงได้ จะเสียเงินมากแค่ไหนก็คุ้มค่า!
เสี่ยวเอ้อร์ยิ้มเยาะแดกดัน “ได้ขอรับ แต่คุณชายหลิ่วช่วยจ่ายเงินเสียก่อน”
“เจ้า…” หลิ่วอวี้เฉินโมโหเสียจนตัวสั่น “เจ้าหมายความว่าอย่างไร ข้าหลิ่วอวี้เฉินจะเหนียวหนี้ไม่จ่ายบัญชีห
