เอง ข้ายอมรับ”“ซวงเอ๋อร์ ข้ามิให้เจ้าพูดจาไร้สาระ!” หลิ่วอวี้เฉินนัยน์ตาแดงก่ำ พยายามกุมมือนางเอาไว้“เจ้าทำเพื่อข้ามากมายเช่นนี้ ชาตินี้มิมีผู้ใดรักข้ามากกว่าเจ้า ข้าจะต้องสู่ขอเจ้ามาเป็นภรรยาแน่”หากเปลี่ยนเป็นหญิงอื่นเขาเลือกแน่ แต่ไม่เลือกนาง นางจะต้องโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่ซวงเอ๋อร์พิจารณาเพื่อเขา ทำเพื่อเขายอมเสียสละตัวเองหญิงสาวยอดเยี่ยมสมบูรณ์แบบเช่นนี้เขามีสิทธิ์อะไรทำให้นางผิดหวัง?ไม่ว่าใครจะห้ามอย่างไรนางก็ต้องเป็นภรรยาของเขา!ถานซวงซวงหันหน้าไปไม่มองหลิ่วอวี้เฉิน“ข้าได้ยินมา หลายวันนี้เสนาบดีหลิ่วไม่ยอมให้ท่านออกนอกจวน แล้วยัง…บังคับให้ท่านสู่ขอ องค์หญิง หากองค์หญิงชอบท่าน ท่านคิดว่าข้ายังมีโอกาสหรือ?”หลิ่วอวี้เฉินขมวดคิ้ว “นางมีกั๋วซือแล้วไม่มีทางมาตามวุ่นวายข้าอีก”ถานซวงซวงฉีกยิ้มประชด “แต่อวี้เฉินท่านเคยคิดหรือไม่ว่า เฟิงหรูชิงไม่มีอะไรดีเลยแล้วกั๋วซือ จะชอบนางได้อย่างไร? เพียงแต่เฟิงหรูชิงนางใช้ตำแหน่งองค์หญิงของตัวเอง บีบบังคับให้กั๋วซือออกมาแสดงละครให้นางก็เท่านั้น จุดหมายก็เพื่อโอ้อวดว่านอกจากท่านแล้วนางสามารถดึงดูดชายอื่นได้ เช่นนี้แล้วบางทีท่านอาจจะสนใจนางมากยิ่งขึ้น…”“แต่ว่าข้าไม่โทษนาง เดิมความรักก็ไม่ใช่เรื่องผิด นางทำเพื่อท่าน ใช้วิธีมากมายมันก็เป็นเรื่องธรรมดา” ถานซวงซวงหลับตาลง แพขนตาของนางสั่นไหวเปียกชุ่มด้วยน้ำตาดั่งหยาดฝนบนดอกหลีฮวา[1]………………………
ตอนที่
