ชิงมองไปบนท้องฟ้าเอ่ยรำพึงกับตัวเอง…………………
ตอนที่ 206 ยกระดับพลัง (2)
หลังจากสั่งการทั้งหมดออกไปเสร็จ เฟิงหรูชิงก็ออกจากวังหลวง
รอจนนางกลับมาถึงจวนองค์หญิง หมาป่าสีขาวราวกับเป็นก้อนหิมะกลมกระโจมมาหา มันส่ายหางหมาป่าของมัน ทั้งตัวแนบติดอยู่บนตัวเฟิงหรูชิง
เฟิงหรูชิงหน้ามืดลงทันที ยกเท้าขึ้นแตะหมาป่าสีขาวออกไปไกลหลายเมตรอย่างไม่เกรงใจ
หมาป่าสีขาวลุกขึ้นมาในทันที สะบัดเศษฝุ่นบนตัวออก ร้องเอ๋าว์เอ๋าว์นัยน์ตาเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ
นายท่านชอบหมา มันก็แค่เมื่อครู่เดินผ่านหน้าบ้านหลังหนึ่ง เห็นหมาเฝ้าบ้านตัวนั้นมันต้อนรับเจ้านายมันเช่นนี้ก็เลยเรียนแบบเอามา เหตุใดจึงได้รับการปฏิบัติแตกต่างกันเล่า
ไม่ยุติธรรม!
“เจ้ามาพอดี ข้ามีงานจะให้เจ้า” เฟิงหรูชิงหรี่ตาลงมองหมาป่าสีขาวที่กำลังน้อยใจด้วยรอยยิ้มกว้าง “พรุ่งนี้คนของกองทัพเลือดเหล็กจะไปฝึกที่ป่าสัตว์วิเศษ เจ้าก็ตามไปด้วย”
ราวกับฟ้าผ่าลงมาอย่างจัง หมาป่าสีขาวนิ่งตะลึงงัน
นี่นายท่านทอดทิ้งมันแล้วหรือ?
จะทิ้งมันหรือ?
“เอ๋าว์วู!” หมาป่าสีขาวร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด กระโจนไปที่เท้าเฟิงหรูชิงอีกครั้ง อุ้งเท้าสองข้างกอดนางไว้แน่น นัยน์ตาขอร้องอ้อนวอน
นายท่าน ต่อไปข้าจะกินให้น้อยลงหน่อยทำงานให้มากขึ้น ได้โปรดอย่าทิ้งข้าเลย ข้าไม่อยากกลายเป็นหมาป่าน้อยเร่ร่อน
“เจ้าหมาป่า ออกไป!” เฟิงหรูชิงโมโหยกเท้าขึ้นแตะมันออกไปด้านข้างอีกครั้ง
“เอ๋าว์วู!” หม
