ตอนที่ 203 เฟิงหรูซวงผู้โชคร้าย (3)
นัยน์ตาหลิวหรงฉายแววแปลกประหลาด แต่ก้อนหินที่ทับใจนางอยู่ก็ได้วางลงเสียที
ด้วยนิสัยของเฟิงหรูชิงแล้ว หากซวงเอ๋อร์ไม่ไปนางต้องสร้างเรื่องใหญ่โตแน่ แล้วยังส่งผลกระทบต่อท่านพ่อได้
ดังนั้นเรื่องสำคัญเร่งด่วนต้องเกลี้ยกล่อมเด็กนี่ไปก่อนค่อยว่ากัน
ส่วนเรื่องกั๋วซือ…
ถึงเวลานั้นแคว้นหลิวอวิ๋นก็เป็นของตระกูลหลิวแล้ว ต่อให้ซวงเอ๋อร์จะโวยวายก็ไม่มีประโยชน์
“ซวงเอ๋อร์” เห็นท่าทางดีใจของเฟิงหรูซวงแล้วใจหลิวหรงก็เกิดรู้สึกผิด นางทอดถอนใจ “เจ้าไปค่ายทหารแล้วห้ามสร้างปัญหาเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นข้ากลัวเฟิงหรูชิง…”
“ท่านแม่ ข้าเข้าใจ” เฟิงหรูซวงเงยหน้าขึ้นยิ้มแย้ม “เพื่อจะได้แต่งกับกั๋วซือ ข้าทนได้ทุกอย่างท่านวางใจได้เพคะ”
“เช่นนั้นก็ดี”
หลิวหรงถอนหายใจ นางลุกขึ้นยืนสงสัยอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยถามต่อ “ข้ายังถูกกักบริเวณอยู่แอบมาเพื่อเจอเจ้า ตอนนี้ข้าต้องกลับไปแล้ว มิเช่นนั้นหากคนอื่นรู้เข้าเกรงว่าจะเกิดปัญหาใหญ่”
“เพคะ” เฟิงหรูซวงจิตใจเบิกบานไร้ซึ้งความโกรธ “ท่านแม่กลับไปก่อนเถิด อีกเดี๋ยวคนของจวนแม่ทัพก็จะมาแล้ว ข้าก็ต้องไปเช่นกันเพคะ”
ครั้งนี้หลิวหรงไม่ได้พูดอะไรอีก นางมองเฟิงหรูซวงเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหมุนตัวเดินออกนอกคุกไป
นางจากไปได้เพียงไม่นานนายทหารของจวนแม่ทัพก็มาถึง
พวกเขานึกว่าเฟิงหรูซวงจะตะโกนขัดขืน แต่นึกไม่ถึงว่านางจะไม่ทำอะไรทั้งสิ้น ตามหลังพวกเขาออกมา