กป่าไผ่อีก”
หากกั๋วซือชอบนางจริงเหตุใดจึงทำกับนางเช่นนั้น?
หลิวหรงชะงักไป นางเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะถอนหายใจออกมา
“นั่นต้นเหตุก็ไม่ใช่เพราะเฟิงหรูชิงหรอกหรือ? เริ่มแรกกั๋วซือไม่รู้จักเจ้า แล้วเจ้ายังเป็นน้องสาวของเฟิงหรูชิง เพราะรังเกียจเฟิงหรูชิงก็เลยพลอยรู้สึกไม่ดีกับเจ้าไปด้วย”
“แต่ว่า…” หลิวหรงจ้องเฟิงหรูซวงอย่างจริงจัง “หลังจากครั้งนั้นแล้ว กั๋วซือส่งคนมาสืบเรื่องของเจ้าจึงได้เข้าใจ เจ้ากับเฟิงหรูชิงคนเลวนั่นไม่เหมือนกัน ก็เริ่มมีความรู้สึกดีๆ แล้วช่วงนี้เฟิงหรูชิงก็เข้าไปรบกวนเขา เขารำคาญเสียยิ่งกว่าอะไร ถึงได้ให้พวกเราช่วยเขาจัดการผู้หญิงคนนี้”
เฟิงหรูซวงตะลึงค้าง นัยน์ตางดงามของนางมีความโกรธอยู่
“เฟิงหรูชิง เฟิงหรูชิงอีกแล้ว!” นางกำมือแน่นโกรธโมโหเป็นอย่างมาก กดเสียงเบาเอ่ยด้วยความเครียดแค้น
ก่อนหน้านี้นางก็กำลังสงสัย เหตุใดกั๋วซือไม่เคยพบหน้านางเลยแต่กลับทำโหดร้ายต่อนางเช่นนั้น แล้วยังโยนนางออกมาอีก
ที่แท้…เป็นเพราะเฟิงหรูชิงชื่อเสียงฉาวโฉ่ พลอยทำให้กั๋วซือรังเกียจนางเพียงนี้
โชคดีที่…
โชคดีที่กั๋วซือไม่ได้โง่เขลา รู้จักสืบดูว่านางเป็นอย่างไร เช่นนี้นางจึงไม่ถูกเฟิงหรูชิงทำให้เหนื่อยไปด้วย
มิฉะนั้นหากเสียชายสมบูรณ์พร้อมเช่นกั๋วซือไป นางจะไปคิดบัญชีกับใคร?
“ซวงเอ๋อร์ ฉะนั้นตอนนี้พวกเราไม่มีวิธีอะไรที่จะแข็งข้อกับเฟิงหรูชิงได้ เจ้าต้องเชื่อฟังนางไปค่ายทหารก่อน รอท่านตาสำเร็จอี
