ตอนที่ 197 กำเนิดลูกงูคอกหนึ่ง (4)
ดูแล้ว จากนี้คงจะให้นางแตะเหล้าอีกไม่ได้…
แววตาหนานเสียนประกายแสง นิ้วของเขาอยู่ที่ท้ายทอยหญิงสาว ปึก เสียงพลังวิเศษวิ่งเข้าไปในตัวนาง หลังจากนั้น…ร่างกายของหญิงสาวก็อ่อนลงล้มเข้าสู้อ้อมกอดเขา
มือของนางคลายลงในที่สุด…
…
รอเฟิงหรูชิงฟื้นคืนสติอีกครั้งอาทิตย์ก็ตกดินแล้ว
ขมับของนางปวดขึ้นมาเป็นระยะ ใช้มือนวดอยู่หลายครั้งกว่าจะคลายลง
แต่พอนึกถึงว่านางเมาไร้สติต่อหน้ากั๋วซือแล้ว สีหน้าเฟิงหรูชิงก็มืดลงไปหลายส่วน อยากจะหาหลุมมุดลงไปให้รู้แล้วรู้รอด
“เจ้าตื่นแล้วหรือ”
น้ำเสียงเย็นดังขึ้นจากด้านข้าง
เฟิงหรูชิงกะพริบตาปริบๆ หันไปมอง
ชุดขาวที่คุ้นเคย ใบหน้าที่คุ้นเคย กลิ่นที่คุ้นเคย…
แล้วก็…รอยแดงรูปนิ้วทั้งห้าบนใบหน้า
หนานเสียนเม้มปากเล็กน้อยจ้องมองมายังเฟิงหรูชิงด้วยแววตาสงสัย
เมื่อเห็นแววตานั้นเฟิงหรูชิงก็ตัวสั่นสะท้าน เอ่ยถามเสียงสั่นเครือ “กั๋วซือ…หลังจากที่ข้าเมาเหล้า…เข้าทำอะไรไปหรือ? หน้าของเจ้า…”
คงจะไม่ใช่…นางตี?
หนานเสียนเอามือไพล่หลังข้างหนึ่ง ไม่แยแส ตัวเบาดุจเทพเซียน เยือกเย็นสง่างาม
มูลเหตุก็คือ ไม่สนใจในร่องรอยนิ้วมือแดงบนใบหน้าเขา…
“เจ้าลืมหมดแล้วหรือ?” แววตาหนานเสียนฉายชัดถึงความจนใจยิ่งกว่าเก่า “เมื่อวานหลังจากเจ้าดื่มจนเมาก็ตบข้า”
“…”
เฟิงหรูชิงเบิกตาโตชั่วขณะ
นี่…นี่นางเป็นคนตีจริงๆ น่ะหรือ เหตุใดนางถึงจำอะไรไม่ได้เลย?
นางยื่นนิ้วมือออก
