ปถามหนานเสียนด้วยความแปลกใจปากบางของหนานเสียนเม้มเล็กน้อย ชุดสีขาวตวัดกลางอากาศเบาๆ“ตอนที่ข้าเก็บมันได้มันบาดเจ็บหนัก พลังถูกทำลาย เหล้าที่เจ้าหมักสามารถช่วยให้มันฟื้นฟูพลังได้พอดี”ยาวิเศษสำหรับสัตว์วิเศษแล้ว ผลของมันสำคัญยิ่งกว่าชิงน้อยเพราะบาดเจ็บจึงส่งผลให้พลังวิเศษในร่างแตกซ่าน ไม่สามารถรักษาได้มาตลอด แม้จะบอกว่าเฟิงหรูชิงเคยให้มันกินเทียนหลิงกั่ว แต่ว่าเทียนหลิงกั่วก็เป็นเพียงยาวิเศษบริสุทธิ์เท่านั้น สำหรับมันแล้วไม่มีผลใดๆ ห่างชั้นกับเหล้าวิเศษอย่างไกลโขหลังจากเฟิงหรูชิงรับฟังจนเข้าใจแล้วก็ไม่ได้สนใจชิงน้อยที่อยู่ข้างๆ อีก นางมองหนานเสียนแย้มยิ้มสว่างสดใส เฉกเช่นเดียวกับดวงอาทิตย์ส่องแสงแวววาวสาวน้อยตรงหน้ายังอ้วนอยู่แท้ๆ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด…รอยยิ้มสดใสของนางกลับกระแทกเข้าไปในใจหนานเสียน เหมือนกับว่าฉุดดึงเชือกบางอย่างในใจเขายังไม่อยู่หมัด“เมื่อวานเจ้าถูกรังแกอีกแล้ว?”เฟิงหรูชิงเงียบไม่พูด ในหัวนางมีความคิดมากมายแทรกเข้ามา แต่สุดท้ายแล้วก็ถูกความคิดบางอย่างยึดพื้นที่ส่วนมากเอาไว้แล้วก็…เฟิงหรูชิงผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้ไผ่ ร่างอ้วนท้วนพุ่งเข้าใส่อ้อมอกของหนานเสียนทันทีโชคดีที่หนานเสียนมีพละกำลังแข็งแกร่งจึงไม่ถูกนางชนจนล้มร่างของเขายังมั่นคงดั่งภูเขาไท้ซาน นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ แต่หากลองสังเกตดีๆ จะพบว่าร่างของเขาในตอนนี้เกร็งแข็งไปแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หนานเสียนและเฟิงหรู
