ม่ใช่หลังจากที่หลิวหรงตั้งท้อง?”
เฟิงหรูชิงแย้มยิ้มบางๆ “หากไม่ใช่เพราะการตายของเสด็จแม่ พิษของเสด็จพ่อถูกยับยั้งไว้โดยสมบูรณ์ ไม่สามารถแพร่กระจายได้ ถ้าท่านตาไม่เชื่อ ท่านสามารถไปถามเสด็จพ่อก็ได้ ว่าพระองค์รู้สึกร่างกายผิดปกติตั้งแต่เมื่อใด? ข้าสามารถดูรู้ว่าพระองค์ถูกพิษอะไรย่อมรู้ด้วยว่าพระองค์ถูกพิษเมื่อใดเจ้าค่ะ”
“…”
คำพูดของเฟิงหรูชิงแฝงด้วยความหมายที่ใหญ่ยิ่ง ใหญ่จนผู้เฒ่าน่าหลานนิ่งเงียบไป
คำพูดของหลานสาวเขาจะไม่เชื่อได้อย่างไร
หรือจะบอกว่า…
เฟิงหรูซวงนาง…
“ท่านตา เรื่องนี้ท่านอย่าได้แพร่งพรายไปให้คนอื่นรู้เข้าจะทำให้พวกที่อยู่เบื้องหลังไหวตัวทัน เช่นนั้นข้าจะสืบหาอะไรไม่ได้เลย” แววตาเฟิงหรูชิงฉายแววเย็นยะเยือก “อีกอย่างเรื่องนี้ข้าบอกเพียงแค่ท่านตากับท่านลุงข้าก็จะไม่พูดเจ้าค่ะ”
……………………………
ตอนที่ 182 ปล่อยฝูเฉินกัดคน (2)ปากแม่ทัพเฒ่ากระตุกอยู่หลายครั้งจู่ๆ เขาก็ถอนหายใจออกมา ในใจก็พลอยผ่อนคลายลงไปด้วย“หากเป็นเช่นนี้…ฝ่าบาทพระองค์…ไม่ได้ทำให้เยียนเอ๋อร์ผิดหวัง”เวลานั้นเยียนเอ๋อร์จากไปได้เพียงปีเดียว ฝ่าบาทกลับทำผิดใหญ่หลวงเช่นนี้ เยียนเอ๋อร์เป็นคนหยิ่งทะนงมาตลอด ไม่อาจทนมองอะไรที่ขัดหูขัดตาได้ หากนางที่อยู่ใต้แหล่งน้ำบาดาลทั้งเก้า[1]รู้เข้าจะเสียใจเพียงใด?โชคดีที่ฝ่าบาทมิได้ทำให้นางผิดหวัง…แม้ฝ่าบาทจะไม่แต่งตั้งฮองเฮาอีกตลอดชีวิต นั่นก็เป็นเรื่องของฝ่าบาท แต่…ท่านผู้เฒ่าไม