่เคยคิดเลยว่าเขาจะไม่แต่งงานอีกทั้งชีวิตหากฝ่าบาทพบกับหญิงสาวที่เหมาะสมและนิสัยดี เขาก็หวังให้ฝ่าบาทละทิ้งเรื่องเก่าๆ มีความสุขอีกครั้งแต่นั่นก็ต้องรอสักสามปีห้าปีค่อยว่ากัน เยียนเอ๋อร์จากไปได้เพียงปีเดียวเขาก็ทำเรื่องเช่นนี้แล้ว จะไม่ให้โกรธได้อย่างไร?“ที่ท่านคิดไว้ไม่น่าจะผิด เสด็จพ่อของข้าถูกสวมเขาเจ้า” เฟิงหรูชิงเม้มปากนัยน์ตาประกายแสงเย็นวาบ “ท่านตา ท่านอย่าเพิ่งสนใจเรื่องนี้ ข้าจะให้คนไปสืบไม่ว่าใครก็อย่าคิดจะทำร้ายเสด็จพ่อของข้าได้ เจ้าคะ”แม่ทัพเฒ่าน่าหลานอ้าปากก่อนจะพยักหน้าในที่สุด “ได้ตาเชื่อในความสามารถของเจ้าในตอนนี้”ชิงเอ๋อร์เติบโตขึ้นแล้ว ทำอะไรได้ด้วยตนเอง เขาก็วางใจ“นี่ก็เย็นมากแล้ว ท่านตากลับไปก่อนเถิดพวกท่านลุงจะได้ไม่เป็นกังวลเจ้าค่ะ” เฟิงหรูชิงเก็บซ่อนแววตาเยือกเย็นเอาไว้ ใบหน้าอ้วนกลมเต็มไปด้วยรอยยิ้มแม่ทัพเฒ่าหน้าหลานถอนหายใจ “ชิงเอ๋อร์ มีเวลาก็อย่าลืมไปเยี่ยมข้าบ้าง”“แล้วข้าจะไป…”ได้ยินคำของเฟิงหรูชิงแม่ทัพเฒ่าก็เดินออกไปแล้วหันหลังกลับมามองครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่อยากกลับเขาไม่เห็นเลยว่าหลังจากที่เขาจากไปแล้ว เฟิงหรูชิงออกแรงถีบก้อนหินข้างๆ จนกระเด็นแล้วเดินออกนอกวังไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ว่าอย่างไรในวังหลวงก็มีสายตาอยู่มากมาย ดังนั้นตั้งแต่แรกเริ่มนางได้แอบกางเขตเวทมนตร์ และพูดคุยกันในเขตเวทมนตร์เพื่อไม่ให้ใครได้ยินส่วนเวทมนตร์นี้…ก็บังคับเอามาจากฝูเฉินข
