เกิดเปิดเผยเรื่องข้าไปคงจะวุ่นวายมิใช่น้อยเจ้าค่ะ”
“…เทียนหลิงกั่วก็เป็นของเจ้า?”
“…”
ดูเหมือนนางจะ…ไม่ทันระวังหลุดปากไปแล้ว
ผู้เฒ่าน่าหลานหรี่ตาลง “ที่แท้เจ้าก็เป็นพ่อค้าข้างทางที่พูดถึงกัน?”
“…”
มุมปากเฟิงหรูชิงกระตุกเล็กๆ นางควรจะยอมรับหรือไม่?
“ชิงเอ๋อร์ เจ้าดูสิ เหล้าวิเศษของข้าดื่มไปหมดแล้ว…” ผู้เฒ่าน่าหลานยิ้มกริ่มมองเฟิงหรูชิง “เจ้าควรจะเตรียมให้ข้าอีกสักไหหนึ่งได้หรือไม่?”
ทีแรกเขาคิดว่ามีเหล้าวิเศษเพียงแค่ไหเดียวย่อมไม่อยากรับเอาไว้ ตอนนี้ได้รู้แล้วว่าเหล้าวิเศษมีอยู่อย่างไม่จำกัด เช่นนั้นเขาก็จะไม่เกรงใจล่ะ
………………………
