ด!” ท่าทีผู้เฒ่าน่าหลานจริงจังขึ้นกว่าเก่า “ต่อให้เป็นฉางเฉียนกับจิ้งเอ๋อร์”
เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วด้วยความตกใจ “เพราะเหตุใดเจ้าคะ”
นางกะว่าจะไม่ปิดบังท่านตาอีกต่อไป ก็เลยคิดว่าจะไม่ปิดท่านน้าด้วย
แต่ท่านตา…
ผู้เฒ่าน่าหลานย่อมไม่ยอมบอกเฟิงหรูชิง เขายังแค้นเคืองน่าหลานฉางเฉียนที่ทำให้เรื่องเหล้าวิเศษของเขาหลุดออกไป
เขาจะต้องให้เจ้าเด็กนั่นลิ้มรสบทเรียน จะไม่บอกอะไรเจ้านั้น!
ส่วนจิ้งเอ๋อร์…หากเขาไม่ทันระวังไปบอกฉางเฉียนล่ะ? เพราะฉะนั้น เขาจะกำจัดความเป็นไปได้ทุกทางที่จะทำให้ฉางเฉียนรู้เข้า
“เจ้าฟังที่ข้าบอกก็พอ ฉางเฉียนไอ้เด็กบ้านั่นในใจมีแต่ตระกูลฉิน ถ้าเจ้าให้เขารู้เข้าคนตระกูลฉินก็ต้องรู้ด้วย ไม่แน่เวลานั้นสามตระกูลใหญ่ก็จะรู้ไปด้วย ข้าทำเพื่อเจ้านะ”
ผู้เฒ่าน่าหลานเอ่ยด้วยท่าทีขึงขัง
ในความจริงแล้ว ใจน่าหลานฉางเฉียนนั้นมีความเป็นกลาง ที่เขาเปิดเผยเรื่องเหล้าวิเศษก็เพื่อแก้แค้นความขี้เหนียวของท่านผู้เฒ่า หากเป็นเรื่องเฟิงหรูชิงสามารถหมักเหล้าวิเศษได้เรื่องหนักหนาเช่นนี้ เขาจะต้องปิดปากสนิทแน่
ใครจะรู้ว่าท่านผู้เฒ่าจะเจ้าคิดเจ้าแค้นเช่นนี้ ทำให้เขาเป็นคนสุดท้ายที่รู้เรื่องนี้ โดยเฉพาะหลังจากที่รู้ว่าเป็นแผนที่ผู้เฒ่าวางไว้ เขาโมโหจนเกือบจะพังบ้านตระกูลน่าหลาน
“อย่างนี้นี่เอง” เฟิงหรูชิงเข้าใจได้ในทันใด รู้สึกโชคดีในใจ “โชคดีที่ท่านลุง ไม่รู้ว่าเทียนหลิงกั่วในมือไต้เอ๋อร์ก็เป็นข้าที่ให้
