ตอนที่ 159 สะเทือนท้องพระโรง (2)
“น่าหลานฉางเฉียน เจ้าหุบปาก!” ถานหลินตวาดเสียงดังด้วยความโกรธ “วันนี้ ต้องให้องค์หญิงมาอธิบายกับข้า! ไม่เช่นนั้นพวกข้าทั้งหมดจะลาออกกลับบ้านเกิด ให้แคว้นหลิวอวิ๋นแห่งนี้ไร้คนปกครอง!”
เฟิงเทียนอวี้จ้องมองพวกถานหลินด้วยสายตาเย็นชา หมัดของเขากำแน่น เส้นเลือดที่ขมับเต้นอย่างแรง แม้แต่หายใจยังลำบากกว่าเดิมหลายส่วน
ลำคอของเขามีรสหวานของเลือด กลิ่นเลือดตีขึ้นมาถึงลำคอ ดูเหมือนว่ามีแต่ต้องพ่นเลือดออกมาถึงจะสบายตัว
แต่สุดท้ายเขาก็ทนเก็บเอาไว้
ที่นี่คือท้องพระโรง เขาจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าร่างกายเขาไม่สู้ดีนัก!
ไม่ได้เด็ดขาด!
“พอ…” ในที่สุดเฟิงเทียนอวี้ก็ทนไม่ไหว กำลังจะลุกขึ้นระเบิดอารมณ์โกรธเกรี้ยว
และในตอนนั้นเอง เสียงใสที่คุ้นเคยก็ดังเข้ามาจากด้านนอกท้องพระโรง ชั่วพริบตา ทั้งท้องพระโรงกลับไปเงียบสงบดังเดิม
“เมื่อครู่ผู้ใดอยากให้ข้าอธิบาย?”
…
ท้องพระโรงที่เงียบสงบลง ขุนนางบุ๊นบู๊นับร้อยต่างก็หันหน้ากลับไปด้านหลัง มองไปยังประตูท้องพระโรง หญิงสาวยืนอยู่ภายใต้แสงยามเช้า
มุมปากของนางยกยิ้มเย็น ด้านหลังนาง มีหญิงสาวสวมชุดทหารสีฟ้าอมเขียวนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามา เพียงชั่วพริบตาก็ล้อมขุนนางในท้องพระโรงไว้จนหมด ยืนอยู่ด้านข้างราวกับเทพแห่งขุนเขาก็ไม่ปาน
“นี่มัน…กองทัพเลือดเหล็ก?”
ใจของขุนนางทั้งหลายสั่นสะท้าน
องค์หญิงไม่ได้ตัดความสัมพันธ์กับกองทัพเลือดเหล็กไปแล้วหรือ เหต