ตอนที่ 157 องค์หญิงคลุ้มคลั่ง (4)
ใบหน้าสูงวัยของถานหลินแข็งตึง ถลึงตาโตใส่เจ้ากรมอาญาหลิน
บุตรสาวของเจ้ากรมอาญาหลินคนนี้หลินเย่ว์อิ่งก็ถูกเฟิงหรูชิงรังแกไม่น้อยเช่นกัน ตอนนี้พระอาทิตย์กลับขึ้นทางตะวันตกเสียแล้ว พูดเพื่อองค์หญิงอย่างนั้นหรือ
“กระหม่อมเห็นด้วยกับเจ้ากรมอาญาหลิน” ผู้ตรวจการมู่ก้าวออกมาเช่นกัน ชำเลืองมองถานหลินแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
มู่ชิงเอ๋อร์เคยบอกกับเขาว่ายาบดรักษาแผลเป็นนั้นองค์หญิงเป็นผู้ประทานให้
หากองค์หญิงมีความสามารถเช่นนี้แล้วยังกลับตัวใหม่ ก็อาจปล่อยวางเรื่องในอดีตเพื่อมิให้แคว้นหลิวอวิ๋นต้องเสียบุคคลผู้มีพรสวรรค์ไป
“ฝ่าบาท” น่าหลานฉางเฉียนจดจำเหล่าขุนนางที่เห็นด้วยกับถานหลินไว้จนขึ้นใจแล้วก้าวเท้าออกมาหัวเราะเสียงเย็น “พวกนี้ล้วนแต่เป็นขุนนางไร้ประโยชน์ทั้งนั้น หากพวกเขาอยากไปก็ให้พวกเขาเก็บข้าวของไสหัวไปซะ แคว้นหลิวอวิ๋นของข้าไม่ต้องการคนไร้ประโยชน์เช่นนี้!”
“แม่ทัพน่าหลาน!” สีหน้าถานหลินเปลี่ยนเป็นสีแดงโดยพลัน “ตอนนี้แคว้นหลิวอวิ๋นไม่มีฮองเฮาแล้ว ตระกูลน่าหลานก็ไม่มีเสาหลัก ท่านมีสิทธิ์อะไรคิดว่าตัวเองเพียงคนเดียวสามารถแบกทั้งแคว้นหลิวอวิ๋นไว้ได้อย่างนั้นหรือ? ตอนนั้นที่แคว้นอื่นมาบุกโจมตีพวกท่านมีกำลังไม่เพียงพอ ถ้าไม่มีพวกข้าเหล่าขุนนางช่วยกันวางแผนท่านคิดว่าจะรับมือแคว้นที่แข็งแกร่งเหล่านั้นได้หรือ”
ในโลกใบนี้ให้ความสำคัญกับฝ่ายบู๊ เช่นเดียวกั
