เมื่อพลังลี้ลับภายในกายทะลักออกมา การมองเห็นของเจียงซันก็เปลี่ยนเป็นสีโลหิต ปราณโลหิตแสนพลุ่งพล่านระเบิดออกมาจากภายในกายของเขากลายเป็นลมพายุยักษ์กระหน่ำพัดมารอาฆาตที่อยู่เต็มท้องฟ้ากระเด็นออกไป ทำให้มารอาฆาตมากกว่าเดิมหันมาทางนี้
ท่ามกลางลมพายุสีโลหิต ร่างของเจียงซันลอยขึ้นมาช้าๆ ร่างกายของเขาแข็งแกร่งกำยำขึ้นมาหลายเท่าอย่างเห็นได้ชัด เสื้อผ้าที่ขาดวิ่นถูกดันจนแน่นตึง ดวงตาแนวตั้งบนหน้าผากของเขาก็ถลึงลืมตาขึ้นมาพร้อมกับมีเส้นเลือดฝอยอยู่เต็มไปหมด
“อั่ก…”
เจียงซันคำรามออกมาประหนึ่งสัตว์ป่า จากนั้นก็พุ่งเข้าสังหารมารอาฆาตที่ลอยอยู่เต็มท้องฟ้า
บัง!
เขาเตะมารอาฆาตตนหนึ่งจนร่างระเบิดในลูกเตะเดียว ก่อนบิดลำตัวหมุนศอกออกไปกระแทกศีรษะของมารอาฆาตที่เข้ามาโจมตีจากด้านหลัง จากนั้นร่อนตัวลงอย่างรวดเร็ว สองเท้ากระแทกมารอาฆาตอีกตนจนตัวทะลุ
ทุกทิศรอบตัวล้วนเป็นมารอาฆาตที่พุ่งเข้ามาจากด้านหน้าและด้านหลัง พวกมันไม่รู้จักหวาดกลัวแต่อย่างใด มีเพียงจิตสังหารกระหายเลือด เจียงซันเลือกที่จะใช้ร่างเนื้อเข้าต่อสู้กับมารอาฆาต อาศัยเพียงกำลังและความเร็วเท่านั้น แต่มารอาฆาตมีจำนวนมากเกินไปจึงเข้ามาถมทับเจียงซันอย่างรวดเร็ว
ทับเจียงซันจนเหลือแต่ดวงตาแนวตั้งที่โผล่ออกมา รูม่านตาสั่นไหวรุนแรง เปี่ยมด้วยจิตสังหารและโทสะเดือดดาล
เปรียงปราง…
พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวปะทุออกมาและสังหารมารอาฆาตไปนับพันนับหมื่นตน
