สายตานางหรอก?“ทำร้ายถานซวงซวง?” เฟิงหรูชิงหัวเราะ “หลิ่วฮูหยินท่านคิดมากเกินไปแล้ว ข้าไม่ใช่ผู้ชายสักหน่อย จะไปทำร้ายนางได้อย่างไร อีกอย่าง…ต่อให้ข้าเป็นผู้ชาย นางกำนัลสองคนในจวนข้าหน้าตาก็ไม่เลว มีหรือที่ข้าจะเสียเวลาไปทำร้ายถานซวงซวง”หลิ่วฮูหยินอึ้งนี่…นี่หมายความว่าอย่างไร เหตุใดมีเพียงผู้ชายที่ทำร้ายถานซวงซวงได้แต่ถานซวงซวงไม่เข้าใจประโยคต้นๆ ที่เฟิงหรูชิงพูด นางฟังออกเพียงประโยคท้าย ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความชั่วร้าย นางกำมือแน่นองค์หญิงคนนี้กล้าเอานางไปเปรียบกับนางกำนัลสองคนนั่น? แถมยังพูดว่า…นางกำนัลสองคนนั้นสวยกว่านางอีก?น่าขำสิ้นดี!แค่เพียงความงาม ถานซวงซวงก็เป็นที่หนึ่งของแคว้นหลิวอวิ๋น นางกำนัลกระจอกๆ สองคนนั้น จะเอามาเปรียบกับนางได้อย่างไร“แน่นอนว่า…” เฟิงหรูชิงเดินเข้าไปหาหลิ่วฮูหยินแล้วยิ้ม “ถ้าหากถานซวงซวงถูกทำร้ายจนพรุน คนแรกที่ท่านต้องถามก็คือลูกชายของท่าน ถามเขาว่ากลางคืนออกแรงเยอะไปหรือเปล่า ถึงทำให้ถานซวงซวงถูกทำร้ายจนพรุนได้”นางจงใจเน้นเสียงตรงคำว่าออกแรงในที่สุดหลิ่วฮูหยินก็เข้าใจ นางหน้าแดงและพูดด้วยความโมโห “องค์หญิง ท่านช่างปากร้ายนัก! ถึงใส่ร้ายทำลายความบริสุทธิ์ซวงซวงแบบนี้!”ไม่ว่าอย่างไร การที่ผู้หญิงเสียตัวก่อนแต่งงาน มันช่างน่าละอาย!ปรากฏว่า เฟิงหรูชิงใส่ร้ายผู้หญิงต่อหน้าธารกำนัล การกระทำเช่นนี้ ช่างเลวร้ายเหลือเกิน!“บริสุทธิ์?” เฟิงหรูชิงขำ “สุภาพสตรี
