ยิน แต่หลิ่วฮูหยิน
กลับไม่เห็นเฟิงหรูชิงอยู่ในสายตา
ต่อให้นางปฏิบัติตัวเลวร้ายกับคนอื่นแค่ไหน แต่เพื่อให้ได้ใจของหลิ่วอวี้เฉินมา นางไม่กล้าทำกับหลิ่วฮูหยินเหมือนเช่นที่ทำกับคนอื่นๆ
เฟิงหรูชิงหัวเราะ
จู่ๆ เฟิงหรูชิงก็หัวเราะ ทำให้ภายในร้านขายยาที่เงียบสงบเกิดเสียงดังขึ้น
หลิวฮูหยินขมวดคิ้ว หันหน้าไปมองเฟิงหรูชิง “องค์หญิงหมายความว่าอย่างไร”
“ไม่มีอะไร ข้าคิดว่าท่านพูดถูก โลกใบนี้มีแต่ถานซวงซวงกับหลิ่วอวี้เฉินเท่านั้นที่เหมาะสมกันดั่งกิ่งทองใบหยก ข้าขอให้พวกเขามีความสุขจากใจจริง ขอให้ชาตินี้พวกเขาไม่พรากจากกัน จะได้ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น”
ตอนแรกหลิ่วฮูหยินไม่เข้าใจความหมายที่เฟิงหรูชิงต้องการจะสื่อ ผ่านไปสักครู่หนึ่งจึงตั้งสติได้ แววตาของหลิ่วฮูหยินบ่งบอกถึงอาการผิดคาด
……………………………………
ตอนที่ 146 ลูกไม้ของกั๋วซือ (4)องค์หญิงหมายความว่าอะไรนางตัดใจจากอวี้เฉินแล้วหรือหรือว่า…จะเป็นอย่างที่ซวงซวงพูด นางหลอกให้ตายใจแล้วค่อยเอาคืนทีหลัง?“องค์หญิง อวี้เฉินกับซวงซวงเหมาะสมกันอย่างมาก ข้าหวังว่าองค์หญิงจะไม่รังแกซวงซวงเพราะเหตุนี้ นางเป็นผู้หญิงใจงาม รับการทำร้ายจากใครไม่ไหวทั้งนั้น”หลิ่วฮูหยินรู้สึกโมโห หากเฟิงหรูชิงไม่ใช่องค์หญิงล่ะก็ นางคิดหรือว่าตัวเองจะเข้าไปอยู่ในจวนเสนาบดีได้ อีกทั้งการที่นางมีฐานะสูงส่ง ลูกสะใภ้ที่นางจะยอมรับคือถานซวงซวงคนเดียวเท่านั้นเฟิงหรูชิง…ไม่มีทางอยู่ใน
