ตอนที่ 141 ชาตินี้จะไม่ขอมีภรรยา (2)
เจาหยางหัวเราะหึ เขาสะบัดหน้าหนี ไม่มองฉินซวินเลยแม้แต่น้อย
ฉินซวินสีหน้ากระดากอาย “คุณชายเจา เมื่อครู่…ข้าวู่วามไปหน่อย”
เมื่อได้ยินว่าเว่ยผินเหยามีหวังแล้ว ความเป็นกังวลของเขาก็วางลงได้
“อะแฮ่ม” นายกองเจาทำเสียงไอเพื่อทำลายบรรยากาศวังเวง “คุณชายเป็นห่วงภรรยามาก ข้าเคยผ่านเรื่องแบบนี้มา เข้าใจความรู้สึกดี ท่านรีบไปดูภรรยาท่านเถอะ”
“ได้”
ฉินซวินแววตาเป็นประกาย ใจของเขาลอยไปหาเว่ยผิ่นเหยาตั้งนานแล้ว ดังนั้นเมื่อได้ยินประโยคที่นายกองเจากล่าว เขาจึงเลิกสนใจเจาหยางที่กำลังโกรธและรีบตะบึงไปยังห้องของเว่ยผิ่นเหยา
“เจ้าออกไปได้แล้ว” ฉินเฟยหยางมองไปที่หงเสวี่ยแล้วพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
หงเสวี่ยกำมือแน่น นางรู้สึกเจ็บใจ เจ็บใจที่เว่ยผิ่นเหยาไม่ถูกพิษตายไปเสีย
แต่นางไม่กล้าพูดอะไร ทำการคำนับแล้วถอยออกไป
“คุณชายเจา” ฉินเฟยหยางมองไปที่เจาหยาง “อาหารบำรุงสุขภาพนั่น องค์หญิงเป็นคนคิดค้นจริงๆ หรือ”
เจาหยางแววตาเป็นประกาย “ถูกต้อง องค์หญิง…มีพรสวรรค์ นางเป็นคนอัจฉริยะ ที่ผ่านมาคนอื่นเข้าใจนางผิดไป!”
“ฮ่าๆๆ”
ฉินเฟยหยางหัวเราะชอบใจ เสียงหัวเราะของเขาฟังดูมีความสุข “ถ้าท่านแม่ทัพเฒ่ารู้เรื่อง จะต้องดีใจมาก แม้แต่น่าหลานฮองเฮาก็คงรู้สึกเบาพระทัย”
…
จวนองค์หญิงในยามค่ำคืน ปกคลุมด้วยแสงจันทร์และบรรยากาศเงียบสงัด
เมื่อเฟิงหรูชิงเดินเข้าไปในจวน ก็เห็นชิงหลิงนั่งกอดเข่า
