ตอนที่ 133 บทคนชั่วนางขอเล่นเอง (2)
นางเคยได้ยินเพียงว่าเฟิงหรูชิงเป็นคนไม่ดี แต่ไม่เคยสัมผัสด้วยตนเองมาก่อน ถ้าเปลี่ยนเป็นคนที่เคยถูกองค์หญิงคนเดิมรังแกมาก่อน เกรงว่าคงไม่กล้าพูดกับนางแบบนี้
“ใช้อำนาจมาข่มเหงผู้อื่นหรือ”
เฟิงหรูชิงเชิดหน้าแล้วหัวเราะเย้ยหยัน “แล้วจะทำไมล่ะ คนที่ข้าจะรังแก…ก็คือคนแบบเจ้านี่แหละ!”
ใช้อำนาจมาข่มเหงผู้อื่น…แล้วจะทำไมหรือ
คนที่นางจะรังแก…ก็คือคนแบบเว่ยเมิ่งเจี๋ยนี่แหละ!
ฉินอี๋ตะลึง นางหันไปมองเฟิงหรูชิง แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากอธิบาย
แต่ไรมานางรู้สึกรังเกียจนิสัยชอบข่มเหงรังแกผู้อื่นของเฟิงหรูชิง
แต่คราวนี้ ความโอหังไร้ความยำเกรงของเฟิงหรูชิง กลับทำให้นาง…รู้สึกสะใจยิ่งนัก
“หากเจ้ายังไม่ไสหัวไป ข้าจะสั่งให้คนตีเจ้าให้ตายแล้วค่อยส่งกลับไปบ้านสกุลเว่ย!” สายตาอันร้ายกาจของเฟิงหรูชิงหันไปมองที่เว่ยเมิ่งเจี๋ย
แววตาของนางราวกับมองดูคนตายอย่างไรอย่างนั้น
แววตานั้นทำให้เว่ยเมิ่งเจี๋ยตกใจกลัวจนตัวสั่น ไม่กล้าอยู่ที่บ้านสกุลฉินต่อ ตาอันบวมแดงมองไปยังบ้านสกุลฉิน จากนั้นก็หันหลังเดินจากไป
จนกระทั่งเว่ยเมิ่งเจี๋ยเดินลับตาไป เฟิงหรูชิงจึงหันกลับมามองและยิ้มให้ฉินอี๋ “ท่านป้า นางไปแล้ว พวกเราเข้าไปเยี่ยมท่านน้าเหยาสักหน่อยได้หรือไม่”
ฉินอี๋อึ้ง แววตาของนางยิ่งดูเข้าใจยาก “ท่านทำแบบนี้ จะยิ่งเป็นผลเสียกับชื่อเสียงของตัวเอง”
เฟิงหรูชิงหัวเราะ “ข้าเคยบอกท่านป้าแล