้วไม่ใช่หรือ ชื่อเสียงข้าก็ไม่ดีอยู่แล้ว มันคงไม่แย่ลงอีกเพราะเรื่องแค่นี้ อีกอย่าง คนดีฟ้าดินเป็นพยาน ข้าไม่ต้องการให้ใครมองข้าว่าเป็นคนดี ข้าขอเพียง…พวกท่านรู้ว่าข้าเป็นอย่างไรก็พอ”
คนอื่นจะเข้าใจนางผิดอย่างไร นางไม่สนใจ
แต่ไรมาคนที่นางสนใจ มีเพียงคนสำคัญสำหรับนางเท่านั้น!
ฉินอี๋ใจสั่น กำมือแน่น คอยเตือนตัวเองในใจไม่หยุดถึงสิ่งเลวร้ายที่เฟิงหรูชิงเคยทำ
นางจะใจอ่อนอีกไม่ได้ จะใจอ่อนต่อไปไม่ได้!
“ไปเถอะ”
สุดท้าย นางถอนหายใจแล้วหันหน้าไปมองเฟิงหรูชิง ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านสกุลฉิน
เฟิงหรูชิงเห็นฉินอี๋ไม่กีดกันนาง นางรู้สึกดีใจ กอดและหอมแก้มไต้เอ๋อร์เต็มแรง
“ไต้เอ๋อร์ แม่เจ้ายอมให้โอกาสข้าแล้วใช่หรือไม่”
ไต้เอ๋อร์งุนงง นางมองเฟิงหรูชิงอย่างสงสัย
“ไต้เอ๋อร์ เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะไม่ทำให้เจ้าและคนในครอบครัวของเจ้าต้องผิดหวังอีกแล้ว”
พวกเขาผิดหวังกับนางมามากเกินไปแล้ว และครั้งนี้จะเป็นโอกาสสุดท้ายที่พวกเขาจะมอบให้
ไต้เอ๋อร์ยิ้มหวานดูน่าเอ็นดู “ท่านพี่ งดงาม พูดอะไร…ก็ถูกไปหมด”
“…”
นี่ไต้เอ๋อร์กำลังชมหรือซ้ำเติมนางกันแน่?
“ท่านพี่งดงามกว่าองค์หญิงรอง” ไต้เอ๋อร์สีหน้าจริงจังจริงใจ
เฟิงหรูชิงก้มหน้าลงมองน่าหลานไต้เอ๋อร์ “เพราะอะไรหรือ”
“องค์หญิงรองเป็นคนชั่ว นางรังแกไต้เอ๋อร์”
อีกอย่าง ท่านพี่กับท่านปู่พูดอยู่เสมอว่า องค์หญิงรองพาท่านพี่เสียคน ดังนั้น นางจึงเป็นคนเลวที่สุดในโลก
เฟิงหรูชิงเงียบ
