๋อร์เห็นท่านพี่ช่วยแมวเหมียวไว้ด้วย” ดังนั้น ต่อให้เมื่อก่อนนางถูกทำร้ายมากี่ครั้งกี่หน นางก็ยังอยากอยู่ใกล้ๆ เฟิงหรูชิง
พี่สาวที่ปฏิบัติกับแมวอย่างอ่อนโยนเช่นนั้น เหตุใด…จึงดุร้ายกับนางได้ขนาดนั้น
ต่อมาภายหลังนางรู้สึกกลัว นางจึงเริ่มหลบหน้าเฟิงหรูชิง
เฟิงหรูชิงอึ้ง นิ้วของนางหยุดค้างอยู่กับที่
แม้องค์หญิงคนเดิมจะรังแกชาวบ้าน แต่นางก็เป็นคนรักสัตว์ แต่แมวตัวที่นางช่วยเอาไว้ไม่รู้ไปข่วนเฟิงหรูซวงให้ได้รับบาดเจ็บได้อย่างไร สุดท้าย…มันถูกหรงกุ้ยเฟยตีจนตาย
ในใจนางไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับเฟิงหรูซวง ต่อให้ต้องเสียใจอยู่ช่วงหนึ่ง นางก็ยังเชื่อใจสองแม่ลูกนั่นเหมือนเดิม
“อันที่จริง คนที่ชั่วร้ายที่สุดก็คือเฟิงหรูซวง!” นัยน์ตาของเฟิงหรูชิงมีประกายน่ากลัวแต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว นางจูงมือไต้เอ๋อร์และยิ้มให้
“ไต้เอ๋อร์ ข้าจะให้เฟิงหรูซวงต้องชดใช้! เพื่อคนที่เคยถูกนางทำร้าย และแมวเหมียวตัวนั้นด้วย!”
แมวตัวนั้นข่วนเฟิงหรูซวงจริงหรือไม่ นางไม่รู้เพราะตอนที่องค์หญิงคนเดิมกลับไปถึงวังหลวง มันก็ถูกตีตายไปแล้ว
แต่รอยข่วน…นางกลับมองไม่เห็น
มาคิดๆ ดูแล้ว…การที่เฟิงหรูซวงไม่ยอมให้เฟิงหรูชิงมีคนหรือของใดอยู่ข้างกาย และไม่ยอมให้นางมีเจตนาดีกับใคร แบบนี้ถึงได้…ตีแมวตาย
“ไปกันเถอะ แม่เจ้าเดินไปไกลแล้ว อาหารที่ข้าทำมาจะเย็นหมดแล้ว”
ไต้เอ๋อร์กะพริบตา สายตาของนางจับจ้องไปที่สำรับอาหารในมือเฟิงหรูชิง นางกลืนน้ำล
