หลิวอวิ๋นก็ไม่ดีเช่นกัน
ผู้หญิงที่ตั้งท้องไม่ได้แต่ไม่ยอมให้สามีมีอนุ จะต่างอะไรกับเมียหลวงขี้อิจฉาและหน้าหนาหน้าทน ถ้าเป็นนาง นางคงไม่กล้าครอบครองฉินซวินไว้เพียงผู้เดียว คงจะช่วยเขาหาอนุสักสิบยี่สิบคนแล้ว
ทันใดนั้นเฟิงหรูชิงก็เดินเข้าไป เอามือดึงเสื้อของเว่ยเมิ่งเจี๋ยให้ลอยขึ้น
เสียงดับตุบ ตัวของเว่ยเมิ่งเจี๋ยตกลงที่หน้าประตู
ในตอนนั้นทุกคนต่างอึ้ง สายตาที่ตกตะลึงจับจ้องไปที่หญิงสาวซึ่งยืนอยู่หน้าประตู ดูเหมือนว่ายังไม่อาจเรียกสติคืนมาจากสิ่งที่เห็นได้
เว่ยเมิ่งเจี๋ยตะเกียกตะกายลุยขึ้นจากพื้น แต่เพราะคนที่โยนนางออกไปคือเฟิงหรูชิง ต่อให้นางใจกล้าแค่ไหน ก็ไม่กล้าตอบโต้เฟิงหรูชิง นางทำได้เพียงส่งสายตาโกรธแค้นไปที่ฉินอี๋
ฉินอี๋เป็นหญิงที่แต่งงานออกเรือนไปแล้ว ยังจะมาเจ้ากี้เจ้าการเรื่องที่บ้านเดิมอีก ไม่อายบ้างเลยหรือ ไม่รู้ว่าฉินซวินเป็นน้องชายของนางจริงๆ หรือเปล่าถึงไม่น้องให้เขารับอนุสักที!
สมัยก่อนที่พ่อของนางรับอนุก็เพราะถูกย่าของนางบีบบังคับ โดยเฉพาะหลังจากฮูหยินใหญ่คลอด เว่ยผิ่นเหยาแล้วสุขภาพย่ำแย่ลง ไม่อาจมีลูกได้อีก ย่าของนางจึงเอาผู้หญิงมายัดเยียดให้พ่อของนางไม่หยุด หากไม่เป็นเช่นนั้นนางจะเกิดมาได้อย่างไร
แต่สกุลฉินกลับไม่ทำตามครรลอง ไม่ว่าจะเป็นแม่ของฉินซวินหรือฉินอี๋ที่ออกเรือนไปแล้ว ต่างเอาใจภรรยาของฉินซวิน ทำให้ฉินซวินมีเว่ยผิ่นเหยาเป็นภรรยาเพียงคนเดียว
“ท่านป้า กับคนไ
