ตอนที่ 117 สัตว์วิเศษบุกตีเมืองหลวง? (2)
คงเป็นเพราะผิดหวัง เจาหยางจึงไม่สนใจแม้แต่ฐานะของเฟิงหรูซวง น้ำเสียงของเขามีท่าทีของการเหน็บแนม
แต่เรื่องที่ฮ่องเต้ไม่ให้ความสำคัญเฟิงหรูซวง ผู้คนทั้งหลายต่างรู้ดี หากฮ่องเต้รู้ว่าเฟิงหรูซวงออกมาพูดจาแบบนี้ ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ฮ่องเต้ก็ไม่มีทางลงโทษเขา
แล้วเขาจะกังวลไปทำไม
พวกมู่ชิงเอ๋อร์กับหลินเยว่อิ่งยังคงนิ่งเงียบ
ใช่ๆ ท่านเป็นห่วงนางไม่ใช่หรือ ตอนนี้นางหายตัวไป จะเสียเวลาพูดเรื่องไร้สาระอยู่ทำไม ไม่รีบไป
ตามหานางล่ะ อยู่ตรงนี้ไปจะได้อะไร
ความเป็นห่วงแบบนี้มันจอมปลอมชัดๆ
เฟิงหรูซวงสีหน้าเปลี่ยนไป นางใช้เวลาหลายปีกว่าจะดึงพวกลูกหลานขุนนางใหญ่พวกนี้มาเป็นพวกได้ เฟิงหรูชิงเจอพวกเขาแค่ไม่กี่ครั้งก็ทำให้ความพยายามตลอดหลายปีของนางต้องสูญเปล่าได้แล้วหรือ
“เจาหยาง!” นางเลิกทำท่าทางกังวล แววตาดูร้ายกาจ นางหัวเราะหึ “เจ้าลืมแล้วหรือว่าสมัยก่อนเฟิงหรูชิงทำอย่างไรกับพวกเจ้า แค่อาหารบำรุงสุขภาพก็ชนะใจพวกเจ้าได้แล้วเหรอ”
เจาหยางอึ้ง เขามองดูเฟิงหรูซวงแบบงงๆ มองอยู่สักพักหนึ่ง แววตาก็เปลี่ยนเป็นไม่สบอารมณ์
“องค์หญิงรอง นี่ท่าน…อิจฉานางจริงๆ ด้วย”
ผ่านมานานหลายปี พวกเขาไม่รู้เลยสักนิด จึงทำให้…ถูกหลอกมานานขนาดนี้
เมื่อก่อนพวกเขานับถือองค์หญิงรองมาก หลายๆ เรื่องเลยคิดไม่ได้
ตั้งแต่เริ่มสงสัยในตัวนาง พวกเขาก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้
