ทันใดนั้นเจาหยางก็เดินไปข้างหน้าแล้วเอามือจับที่ไหล่ของไต้เอ๋อร์ “ไต้เอ๋อร์ เจ้าพูดว่าองค์หญิงใหญ่ไปป่าสัตว์วิเศษใช่หรือไม่”
ป่าสัตว์วิเศษเป็นสถานที่แบบไหน ข้างกายองค์หญิงมีหมาป่าสีขาวระดับสามนิสัยดุร้ายอยู่แล้วหนึ่งตัว ยังจะไปป่าสัตว์วิเศษอีกหรือ
ไต้เอ๋อร์พยักหน้า “ไต้เอ๋อร์จะไปตามหาพี่สาว”
นางแอบฟังพ่อคุยกับพี่ชายจึงรู้ว่ามีคนพบพี่สาวพาหมาป่าสีขาวมุ่งหน้าไปป่าสัตว์วิเศษ ท่านปู่ร้อนใจจนแทบบ้าแล้ว นางจึงฉวยโอกาสตอนที่ไม่มีคนสังเกตหนีออกมาจากจวน
“แต่…ไต้เอ๋อร์ไม่รู้ทาง” ไต้เอ๋อร์ก้มหน้าท่าทีจ๋อยๆ นางไม่รู้ว่าป่าสัตว์วิเศษต้องมุ่งหน้าไปทางไหน
จู่ๆ เฟิงหรูซวงก็หัวเราะหึออกมา “ดูท่า ท่านพี่ของข้าคงไม่รอดแน่ ยังไม่ต้องพูดถึงหมาป่าสีขาวระดับสามกับป่าสัตว์วิเศษ แค่สัตว์วิเศษที่อยู่รอบนอกของป่า ไม่ว่าจะเป็นตัวอะไรก็ปลิดชีพของนางได้ทั้งนั้น น่าเสียดาย น่าเสียดายจริงๆ”
เสด็จพ่อมีธิดาอยู่สองคนคือเฟิงหรูชิงและนาง ขอเพียงท่านพี่นางตาย ไม่ว่าเสด็จพ่อหรือแผ่นดินนี้ยอมตกเป็นของนางผู้เดียว!
ไม่มีใครมาแย่งนางได้อีก!
ฮ่าๆ !
เฟิงหรูซวงอยากจะหัวเราะออกมา พอเสียงกำลังจะออกจากคอ จู่ๆ มันก็จุกอยู่ตรงนั้น
เสียงอึกทึกครึกโครมดังมาจากนอกประตูเมืองทำให้พวกทหารเฝ้ากำแพงเมืองตกใจจนต้องหยิบอาวุธขึ้นมาตั้งรับและมองออกไปด้านนอก
