ตอนที่ 113 หมาป่าอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นแพะ (2)
จากนั้น…
หมาป่าสีขาวรู้สึกโมโหมาก มันทิ้งตัวลงนอนบนพื้น แล้วกลิ้งไปกลิ้งมา ขนของมันเลอะฝุ่นดินเต็มตัว
“ลุกขึ้นมา!”
เฟิงหรูชิงรู้สึกว่าหมาป่าสีขาวตัวนี้ช่างทำให้นางเสียหน้า นางทำหน้านิ่วคิ้วขมวดดุใส่มัน
“อิ๋งๆ ”
ไม่ลุก ถ้าเจ้าไม่รับปากว่าจะให้ผลเทียนหลิงกั่วข้า ข้าก็ไม่ลุก!
เฟิงหรูชิงสีหน้าเซ็งกว่าเก่า เจ้าลูกหมาป่า ทำตัวเหมือนหมาบ้านขึ้นทุกที
แม้นางจะชอบให้สัตว์เลี้ยงทำตัวออดอ้อนน่ารัก แต่ไม่ได้หมายความว่า นางจะชอบให้หมาป่าทำตัวดื้อรั้นหน้าไม่อายแบบนี้
“เจ้าหมาป่า ข้าจะให้โอกาสเจ้าแก้ตัว” เฟิงหรูชิงจ้องมองมันอยู่นาน ทันใดนั้น นางก็ยิ้ม “ถ้าเจ้าช่วยข้าเรื่องนึง ข้าจะ…งดเว้นโทษเจ้า”
หมาป่าสีขาวได้ยินดังนั้น จึงหยุดดิ้นทันที มันรีบลุกขึ้น มองเฟิงหรูชิงตาปริบๆ
“ไป ตามข้าไปเขาสัตว์วิเศษ”
ช่วงนี้จวนองค์หญิงสงบสุขเกินไป ไม่มีใครกล้ามารุกราน ทำให้หมาป่าสีขาวไม่ได้ใช้ความสามารถของตัวเอง นางจะเลี้ยงมันเปล่าๆ ไม่ได้ เพราะแต่ละวันต้องให้ผลเทียนหลิงกั่วมันกิน ดังนั้นมันต้องทำงาน!
เมื่อเดินออกจากจวน เฟิงหรูชิงก็รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวขององครักษ์สองนายจากในวัง นางหยุดเดินแล้วพูดกับสิ่งที่ติดตามมาด้านหลัง
“พวกเจ้าไม่ต้องคอยตามข้า ข้ามีหมาป่าสีขาวคอยอารักขาข้าอยู่ ข้าไม่เป็นไรหรอก ถ้าพวกเจ้ายังตามข้ามา…ข้าจะถือว่าพวกเจ้าคอยจับตาดูข้า”
สิ่งที่นางจะไปทำจะให้
