ตอนที่ 109 น่าขายหน้าเหลือเกิน (1)
ถังจือเงียบ นัยน์ตาบ่งบอกถึงการครุ่นคิด
ผ่านไปสักพัก พลังวิเศษที่หมุนเป็นพายุยังไม่หายไป และในกระแสลมที่พัดแรงนั้น นางรู้สึกได้ถึงพลังวิเศษของตัวเองที่เคลื่อนไหวอย่างควบคุมไม่ได้
“ถังจือ นี่มันเกิดอะไรขึ้น” หลิงอวิ้นตะลึง “การบรรลุระดับตี้อู่ ทำไมถึงส่งผลกับคนที่อยู่โดยรอบได้มากขนาดนี้ กำลังความสามารถของพวกเราเข้มแข็งกว่าองค์หญิงนี่ พลังของนางจะกระทบกระเทือนพวกเราได้อย่างไร”
ถังจือเงยหน้าขึ้น “หลายปีก่อน ข้าได้เห็นผู้มีฌานระดับเสวียนอู่สองคนต่อสู้กัน กระแสลมจากการต่อสู้ของพวกเขา ก็ส่งผลต่อพลังวิเศษในตัวของข้า หลังจากนั้นก็ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นอีกเลย”
แต่ผู้ที่มีฌานระดับเสวียนอู่ขั้นแข็งแกร่งขนาดไหน ในแคว้นหลิวอวิ๋นนี้ ผู้ที่เก่งกาจที่สุดก็อยู่แค่ระดับหลิงอู่เท่านั้น
เหตุใดการบรรลุขององค์หญิง ถึงแปลกประหลาดเช่นนี้
“อีกอย่าง ข้าจำได้ว่าเมื่อสองเดือนก่อนองค์หญิงยังเป็นเพียงผู้มีฌานระดับชูอู่ขั้นล่าง ตอนนี้กระโดดข้ามมาเป็นตี้อู่เจ้าไม่คิดว่ามันแปลกบ้างเหรอ”
หลิงอวิ้นเม้มปาก “งั้นเรื่องนี้…”
“เรื่องนี้ห้ามใครเอาไปพูดทั้งนั้น หากใครปากโป้งจะต้องถูกลงโทษตามวินัยทหาร!” ถังจือมองพวกทหารที่อยู่ด้านหลังด้วยสายตาจริงจัง น้ำเสียงเฉียบคมดุจกระบี่ “พวกเจ้าพาองค์หญิงไปส่งที่จวน ส่วนข้าจะไปกราบทูลฝ่าบาท”
“ค่ะ หัวหน้า”
ทุกคนขานรับด้วยความเคารพ
ถังจือมองเหล่าทหาร นางก
