ตอนที่ 107 เหล้ายุติความแค้น (3)
“ทัพเลือดเหล็ก ทหารทุกนายต่างมีสิทธิ์เป็นนายตัวเอง หากพวกนางเลือกที่จะอยู่กับข้า ชาตินี้ พวกนางจะได้ออกรบกับข้า หากมีวันใดที่พวกนางเหนื่อยหรือเบื่อหน่าย ก็เลือกที่จะหลีกเร้นไปอยู่อย่างสงบได้ ไม่มีใครมีสิทธิ์วางตัวเป็นเจ้าของพวกนาง และไม่มีใครจะใช้พวกนางอย่างข้าทาสได้!”
พวกทหารของทัพเลือดเหล็กต่างอึ้งไปตามๆ กัน
หากมีวันใดที่พวกนางเหนื่อยหน่ายการสู้รบ ก็สามารถอำลาหน้าที่เดินทางกลับภูมิลำเนา หลีกเร้นอยู่อย่างสงบได้?
นาง…จะไม่บีบบังคับให้พวกทหารคอยรับใช้ไปตลอดชีวิต?
“ดังนั้น…” เฟิงหรูชิงมองเฟิงหรูซวงหัวจรดเท้า ท่าทางดูถูก “เจ้ามีสิทธิอะไร…มาเป็นเจ้าของป้ายเลือดเหล็ก”
เฟิงหรูซวงหน้าซีดเป็นไก่ต้ม นางกัดริมฝีปากแน่น ตัวสั่น “ท่านพี่ เมื่อก่อนท่าน…เคยพูดว่าคนพวกนี้เป็นสุนัขรับใช้ของท่านไม่ใช่เหรอ”
ตอนนี้จะมาพูดว่ามีสิทธิเป็นนายตัวเองอะไรกัน?
เฟิงหรูชิงหัวเราะหึ “เพราะเฟิงหรูชิงคนนั้นตายไปแล้วน่ะสิ!”
“เฟิงหรูชิง!” เฟิงหรูซวงตั้งสติได้ นัยน์ตามีประกายอาฆาต “ท่านพี่ไม่ต้องมาเสแสร้ง ท่านเป็นคนอย่างไร ทหารพวกนี้มีหรือจะไม่รู้ ท่านเอาป้ายเลือดเหล็กกลับไป ก็เพื่อจะเอาไว้ใช้สั่งให้พวกนางช่วยท่านทำเรื่องชั่วใช่ไหม”
ป้ายเลือดเหล็กที่อยู่ในมือของหรงกุ้ยเฟยกับเฟิงหรูซวงไม่มีความหมายอะไร แต่ถ้าตกอยู่ในมือของเฟิงหรูชิงแล้ว ทหารเหล่านี้ต้องยอมฟังคำสั่งของนาง
“ป้ายเลือดเหล
