่อบ้านเมือง”ถังจือไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจนางกำลังรู้สึกหงุดหงิด ไม่ว่าเฟิงหรูชิงจะเปลี่ยนแปลงหรือไม่ ทัพเลือดเหล็กของพวกเขา จะไม่มีทางสวามิภักดิ์ต่อคนนอกเด็ดขาด!ผ่านมาหลายปีแล้ว นางยังไม่เข้าใจอีกหรือถ้าไม่นับถังจือ จิตใจของคนอื่นๆ ในกองทัพจิตใจล้วนสั่นคลอนหมดแล้ว เพราะถึงอย่างไรการกระทำของเฟิงหรูชิงตลอดหลายปีที่ผ่านมาล้วนเป็นที่ประจักษ์ สิ่งที่องค์หญิงรองพูด เฟิงหรูชิงทำได้ทั้งนั้น เมื่อเห็นคนกลุ่มนั้นท่าทางกระวนกระวายใจ เฟิงหรูชิงหัวเราะหึถ้าจะเปลี่ยนใจผู้หญิงอย่างถังจือคงไม่ง่าย แต่นางใช้วิธีทำให้คนอื่นๆ รู้สึกหวั่นไหวได้นี่! เมื่อกองทัพไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน นางก็จะได้โอกาสเข้าควบคุม ถึงเวลานั้นเปลี่ยนคนอื่นขึ้นเป็นหัวหน้าแทนถังจือ ก็ไม่เห็นจะยากอะไร“ท่านอย่ามาพูดจาเหลวไหล!” หลิ่วอวิ้นเฉินทั้งอายทั้งโมโห“เฮอะๆ” เฟิงหรูซวงหัวเราะเยาะ “เสด็จแม่ของข้าเป็นแพะรับบาปมานานหลายปีแล้ว วันนี้ข้าจะคืนความยุติธรรมให้นาง ข้าจะให้พวกเจ้ารู้ว่าใครกันแน่ที่คิดถึงบ้านเมืองอย่างแท้จริง! ใครกันแน่…ที่เป็นเจ้าของป้ายเลือดเหล็กที่แท้จริง!”ยายหมูตอนเฟิงหรูชิงจะมีปัญญาอะไร นางแย่งเสด็จพ่อ แย่งความรักจากเสด็จพ่อจากนางไปก็มากพอแล้ว นี่ยังจะเอาป้ายเลือดเหล็กจากนางไปอีก! นางไม่มีรามือง่ายๆ !“เจ้าของที่แท้จริง…ของป้ายเลือดเหล็ก?”ในสายลมพัดเอื่อย จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะลอยมาเข้าหู เฟิงหรูซวงมีอาการเสียวสัน
