ตอนที่ 103 แม่ทัพเฒ่าบรรลุฌาน (3)
“เสด็จพ่อ” เฟิงหรูชิงเดินตรงไปช้าๆ นำไหเหล้าไปให้ขันทีที่อยู่ข้างๆ แล้วหันหน้ามาหาเฟิงเทียนอวี้ “นี่เป็นเหล้าที่หม่อมฉันเพิ่งซื้อมาเพคะ เอามาให้เสด็จพ่อลองชิม”
เฟิงเทียนอวี้ยิ้ม เขารู้สึกดีใจ “ชิงเอ๋อร์ของข้าโตเป็นผู้ใหญ่สักที เจ้ามีใจก็พอแล้ว พ่อไม่ชอบดื่มเหล้า เอาไปให้ท่านตาเจ้าจะดีกว่า เขาชอบดื่มเหล้าดีๆ ”
ความสัมพันธ์ระหว่างชิงเอ๋อร์กับคนของจวนแม่ทัพไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไร ไม่แน่ว่าเหล้าไหนี้ อาจช่วยฟื้นฟูสัมพันธภาพระหว่างพวกเขาได้
เช่นนี้ ดวงวิญญาณของเยียนเอ๋อร์บนสวรรค์คงจะดีใจ
“ไม่ต้องหรอกเพคะ” เฟิงหรูชิงยิ้มและส่ายหน้า “หม่อมฉันเอาไปให้ท่านตาแล้วไหหนึ่ง หม่อมฉันเที่ยวหาซื้อตั้งหลายที่ถึงจะเจอเหล้าแบบที่พอใจ หากเสด็จพ่อไม่ลองดื่มดูสักหน่อย เท่ากับปล่อยให้หม่อมฉันต้องเหนื่อยเปล่านะเพคะ?”
เฟิงเทียนอวี้ทำอะไรไม่ถูก แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความยินดี
นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา ชิงเอ๋อร์เปลี่ยนไปมากจริงๆ มันมาจากน้ำพักน้ำแรงของเยียนเอ๋อร์ทั้งสิ้น
“ได้ เดี๋ยวพ่ออ่านฎีกาเสร็จ จะลองชิมเหล้าดีที่ชิงเอ๋อร์เอามาให้พ่อนะ”
“เพคะ” เฟิงหรูชิงยิ้ม “แล้วหม่อมฉันยังโชคดีซื้อผลเทียนหลิงกั่วมาได้ เอามาถวายเสด็จพ่อด้วยเพคะ เสด็จพ่อทรงงานหนัก ผลเทียนหลิงกั่วจะช่วยเสด็จพ่อคลายความเหนื่อยล้า”
