แต่โสมคนอายุร้อยปีต้นนี้ ราคาแพงมาก เชื่อว่าคนพวกนี้ต้องซาบซึ้งบุญคุณเป็นแน่
“องค์หญิงรอง เชิญกลับไปเถิดเพคะ”
ถังจือสีหน้าเรียบเฉย ดูเย็นชา
“เอาโสมคนกลับไปด้วยเพคะ พวกเราไม่ต้องการ”
เฟิงหรูซวงหน้าเจื่อน ในใจรู้สึกโกรธเคือง คนพวกนี้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง พวกเขาก็แค่สุนัขรับใช้ในวังเท่านั้น ถือว่าเสด็จพ่อทรงโปรดก็เลยทำตัวโอหังกับนาง!
“ข้าก็แค่มาเยี่ยมเยียนพวกเจ้าด้วยใจ แม้ว่าป้ายเลือดเหล็กจะถูกพี่สาวข้าแย่งคืนไปแล้ว แต่พวกเจ้าคิดว่า…นางแย่งป้ายเลือดเหล็กคืนมันเป็นเรื่องดีจริงๆ หรือ ผิดแล้ว นางก็แค่อยากใช้ป้ายเลือดเหล็กในการรังแกชาวบ้าน! สมัยก่อนตอนเสด็จแม่ข้าเก็บป้ายเลือดเหล็กเอาไว้ ก็เพื่ออาณาประชาราษฎร์เท่านั้น พวกเจ้ายังแยกแยะดีชั่วไม่ออกอีกเหรอ!”
