ตอนที่ 101 แม่ทัพเฒ่าบรรลุฌาน (1)
พวกฉินเฟยหยางสีหน้าเจื่อน
ไปทูลขอเหล้าวิเศษจากฝ่าบาทหรือ ต่อให้พวกเขาเกิดใหม่ได้ร้อยครั้ง ก็ยังไม่กล้าไปขอ
“ให้ตายสิฉินเฟยหยาง!” เว่ยฝ่างหันมามองฉินเฟยหยางด้วยท่าทีโกรธเคือง “ท่านนี่ช่างกล้านักนะ แม้แต่เหล้าวิเศษส่วนของเราท่านก็แย่งไป ดูท่านคงอยู่นานจนเบื่อโลกแล้วสินะ จะบอกให้รู้ไว้ ต่อให้วันนี้ฝ่าบาทเสด็จมาก็ช่วยอะไรไม่ได้ พวกข้าจะให้ท่านชดใช้!”
ฉินเฟยหยางเหงื่อออกบนหน้าผาก เขาหัวเราะแก้เก้อ “ที่จริง ข้ายังมีเรื่องอธิบายอีก…”
ควับ!
เจี่ยงชิงโมโหมาก เขาปล่อยหมัดไปทางฉินเฟยหยางอย่างรุนแรง ขณะนั้น ในสวนปั่นป่วนไปหมด ใบไม้ร่วงปลิดปลิว ฝุ่นตลบไปทั่ว
ฉินเฟยหยางก็โมโหเช่นกัน เขาก็แค่กินเหล้าไปไม่กี่จิบ คนพวกนี้ต้องทำเป็นเรื่องใหญ่ด้วยหรือ คิดหรือว่าคนสกุลฉินจะยอมให้รังแกง่ายๆ ”
พริบตาเดียว ร่างของเขาก็ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าของเจี่ยงชิง
…
ผู้เฒ่าน่าหลานสั่งเด็กรับใช้ให้เอาเหล้าออกมาชามหนึ่งพร้อมกับแกล้มนิดหน่อยไว้ล่วงหน้าแล้ว ท่าทางของเขาเหมือนกำลังดูงิ้วตอนสนุก มองดูสามคนนั้นต่อสู้กันด้วยรอยยิ้ม
ควับ!
ทันใดนั้น พลังอันแข็งแกร่งก็พุ่งออกจากรอบกายของผู้เฒ่าน่าหลาน ทำให้เก้าอี้หินแตกเป็นเสี่ยงๆ
ความเคลื่อนไหวอันรุนแรงเช่นนี้ ทำให้พวกชายแก่เหล่านั้นหยุดต่อสู้กัน พวกเขาต่างหันมามองผู้เฒ่าน่าหลานด้วยความประหลาดใจ
พลังเมื่อสักครู่…คือ…บรรลุฌานหรือ
