ตอนที่ 95 เจ้าของหอแห่งแรก (4)
หอแห่งแรก
ที่เก๋งสำเภาซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไป
เมื่อเฟิงหรูชิงเดินเข้าไป สิ่งแรกที่มองเห็นคือชายที่กำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้ท่าทางขี้เกียจ
ชายคนนั้นดูขี้เกียจและชั่วร้าย เขาวางแขนบนที่รองแขน นัยน์ตาสีทองมีประกายชั่วร้าย เขายิ้มและมองไปยังหญิงสาวที่กำลังเดินเข้ามา
ในเก๋งสำเภา เสียงกู่เจิงดังกังวาน ด้านหลังฉากกำบัง พอจะมองเห็นหญิงสาวที่กำลังดีดกู่เจิงได้บ้าง
“เจ้าต้องการพบข้าเพราะเรื่องอาหารบำรุงสุขภาพใช่ไหม” เฟิงหรูชิงกอดอก ยิ้มและยักคิ้วถามชายผู้นั้น
ชายผู้นั้นไม่ตอบคำถามเฟิงหรูชิง เขาพูดอย่างท่าทางขี้เกียจ “มานั่งข้างๆ ข้าสิ”
เฟิงหรูชิงมองด้านข้างของชายผู้นั้น พบว่าไม่มีเก้าอี้ นางสีหน้าหงุดหงิด “เจ้าจะให้ข้านั่งที่พื้น หรือนั่งบนตักเจ้าล่ะ”
“การที่เจ้าได้นั่งข้างๆ ข้าถือเป็นวาสนาของเจ้า แม้จะนั่งที่พื้นก็ไม่เห็นเป็นไรนี่?”
เฟิงหรูชิง “…”
นางคิดผิดไปแล้ว นางอยากเรียกความรู้สึกดีที่ให้เขาไปกลับคืนมา
“หรือว่าเจ้าอยากนั่งบนตักข้าล่ะ” ชายผู้นั้นยิ้ม “ข้ากลัวว่าจะถูกเจ้าทับไส้แตก เจ้านั่งบนพื้นดีกว่านะข้าว่า”
“…”
นางอยากตบเขาให้ตาย ต้องทำอย่างไร
เฟิงหรูชิงสูดหายใจเข้าลึกๆ “ขอโทษด้วย ข้ากลับก่อนล่ะ”
นางกลับหลังหัน ในขณะที่กำลังจะก้าวเท้าเดินออกจากเก๋งสำเภาไป ก็มีภาพกายของคนมาโผล่ขวางทางนางเอาไว้อย่างกับผี
ชายผู้นั้นยังคงมีรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์
