็นโครงการใหญ่ทีเดียว ไม่ง่ายเลย“เจ้าจะไปที่ใดข้าก็จะไปด้วย” ฉินเฉินจ้องเฟิงหรูชิงมั่น ทั้งชีวิตนี้ไม่ว่านางจะไปที่ใดเขาก็จะตามไปกับนางทุกที่ ทั้งชีวิตไม่มีวันทอดทิ้ง…สวนหลังวังหลวงบนภูเขาต้องห้าม เฟิงหรูซวงตัวขดกลม มือนางกำแน่นแก้มซูบตอบแนบอยู่ที่หัวเข่าสองข้าง หน้าซีดขาวราวหิมะ สั่นเล็กน้อยเฟิงหรูชิง!ต้องโทษนาง!มีสิทธิอะไร? เป็นธิดาของเสด็จพ่อเหมือนกันแต่นางได้รับความรักตั้งมากมาย ทั้งที่มีรูปร่างอ้วนก็ได้ใส่เสื้อผ้าชั้นดีอย่างยิ่ง เสด็จพ่อตามใจแต่นาง รักนาง แต่ตัวข้าที่ดีพร้อม เสด็จพ่อไม่แม้แต่จะมอง…หนาว หนาวจัง…เฟิงหรูซวงกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาของนางฉายแววเกลียดชัง เล็บจิกเข้าไปในอุ้งมือเต็มแรง“ซวงเอ๋อร์ ซวงเอ๋อร์!”ทันใดนั้นก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากด้านหน้า เฟิงหรูซวงรีบเงยหน้าขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ ผุดลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว นางเห็นหรงกุ้ยเฟ้ยสาวเท้ามาหานางจากไกลๆ นางไม่รอให้หลิวหรงเดินมาหานาง ตัวนางเองก็พุ่งไปหาอีกฝ่ายเช่นกัน“ท่านแม่ เสด็จพ่อสงสารข้าแล้วใช่หรือไม่ จะปล่อยข้าไปแล้วใช่หรือไม่? จริงสิ เสด็จพ่อล่ะ เหตุใดเสด็จพ่อจึงไม่เสด็จมาที่นี่ไม่ใช่ที่ๆ คนจะอยู่ได้จริงๆ ไม่เพียงแต่หนาวเท่านั้น ยังป้องกันตัวจากสัตว์วิเศษบนภูเขาต้องห้ามด้วย ข้ากลัวมากเลย…”มองดูดวงตาแดงก่ำของเฟิงหรูซวงแล้วหัวใจของหรงกุ้ยเฟ้ยก็หนักอึ้ง นางกุมมือเย็นเฉียบของหญิงสาวเอาไว้ถอนหายใจแผ่วเบา
