“อะแฮ่ม!” เฟิงหรูชิงกระแอมไอแก้เก้อ “อย่างนั้นถ้าข้าคิดถึงพวกเจ้าข้าจะมาหาแล้วกัน อ้อ จริงสิ ฝูเฉิน เหตุใดก่อนหน้านี้ข้าปลดปล่อยพลังตามวิธีที่เจ้าบอกแล้ว เฉินเอ๋อร์ก็ยินยอมมาอยู่ด้วยได้?”
ฝูเฉินมองเฟิงหรูชิงก่อนจะเบะปากตอบ “พลังวิเศษของเจ้าเดิมก็พิเศษอยู่แล้ว บวกกับเจ้าปลูกยาวิเศษบ่อยครั้งย่อมมีกลิ่นไอของยาวิเศษ ข้าก็แค่…เติมของบางอย่างลงไปในพลังของเจ้าเล็กน้อยเท่านั้นก็สามารถบรรเทาความเจ็บปวดของฉินเฉินได้ เขาย่อมอยากอยู่เป็นธรรมดา”
