รื่องนี้พวกเจ้าอย่าให้บรรดาสหายข้ารู้เด็ดขาด ให้พวกนั้นรู้เข้า เหล้าของข้ากลัวว่าจะไม่พอดื่ม”น่าหลานฉางเฉียนหน้าตาถมึงทึง ไม่ยอมให้เขาชิมสักอึกแต่น่าหลานจิ้งเจ้าลูกชั่วนั่นกลับได้ดื่มเป็นเพื่อน?เดี๋ยวนี้ท่านพ่ออยุติธรรมเช่นนี้แล้วหรือ“ท่านตา นี่ก็สายมากแล้ว ข้าควรจะต้องกลับจวน แล้วข้าจะแวะมาเยี่ยมท่านใหม่ดีหรือไม่” เฟิงหรูชิงมองดูสีของท้องฟ้า นางได้เวลาต้องกลับแล้วท่านผู้เฒ่าชะงัก “ชิงเอ๋อร์ เจ้าจะไม่อยู่ทานอาหารเย็นกันก่อนหรือ”เฟิงหรูชิงยิ้มน้อยๆ ตอบกลับ “ไม่เจ้าคะ ช่วงนี้ข้ามีเรื่องยุ่งคงจะไม่อยู่ทานมื้อเย็นที่จวนแม่ทัพแล้ว ไว้โอกาสหน้าค่อยมาใหม่”
