ตอนที่ 77 เรื่องน่าทึ่งที่มาพร้อมเหล้า (2)
“ลูกชายข้าดีที่สุด รู้ว่าข้าโมโหก็ยกน้ำชามาให้”
เขากำลังรู้สึกโมโหจนไฟลุกท่วมต้องการน้ำชามาดับไฟร้อนเสียหน่อย
ขณะที่น่าหลานฉางเฉียนยื่นมือมารับกาน้ำชาแต่น่าหลานจิ้งมือไวกว่ารีบเอากาน้ำชาซ่อนไว้ข้างหลังอย่างรวดเร็ว ขมวดคิ้วจ้องมองน่าหลานฉางเฉียน
“ท่านพ่อจะทำอะไร”
รอยยิ้มบนใบหน้าน่าหลานฉางเฉียนค้างเติ่ง มือของเขายังค้างอยู่กลางอากาศจะเก็บกลับมาก็ไม่ใช่ จะหยิบก็หยิบไม่ได้ กระดากอายมิใช่น้อย
“อะแฮ่มๆ ” เขากระแอมแก้เก้อ “จิ้งเอ๋อร์ ท่านปู่ของเจ้าดื่มแต่กงฉา กงฉาบ้านเราหมดตั้งนานแล้ว ชาแบบนี้ท่านปู่ไม่ดื่มแน่ๆ เพราะฉะนั้นเอามาให้พ่อดับไฟร้อนหน่อยดีกว่า”
เจ้าเด็กบ้า กล้าทำเขาขายหน้าต่อหน้าทุกคนได้ มันก็รู้ว่าท่านปู่ดื่มแต่กงฉา ถ้าไม่ได้ยกมาให้เขามันยกมาให้ไต้เอ๋อร์หรือเฟิงหรูชิงดื่มหรือไร
น่าหลานจิ้งจ้องมองไปที่น่าหลานฉางเฉียนด้วยความงุนงง
“นี่ไม่ใช่ชา”
“ไม่ใช่ชา แล้วมันอะไร?” น่าหลานฉางเฉียนชะงักไปเล็กน้อย ใส่มาในกาน้ำชา ไม่ใช่ชาแล้วมันเป็นอะไร
“โสมร้อยปี”
โสมร้อยปี?
โสมร้อยปี!
สีหน้าของน่าหลานฉางเฉียนดำเสียยิ่งกว่าก้นหม้อ จ้องกาน้ำชาในมือน่าหลานจิ้งตาไม่กะพริบทั้งลานถูกปกคลุมด้วยความเงียบสงัด
ทุกคนได้ยินเสียงลมหายใจหนักๆ ของน่าหลานฉางเฉียนเป็นอย่างดี
