“ท่านลุงข้าเคยพูดแล้วว่า ท่านอย่าได้เห็นข้าเป็นคนอื่นคนไกล เรียกข้าว่าชิงเอ๋อร์อย่างท่านตาก็พอ”
ชิงเอ๋อร์?
น่าหลานฉางเฉียนยิ้มขมขื่น คำเรียกนี้เขาไม่ได้ใช้มานานแค่ไหนแล้วนะ หลายปีก่อนเขาไม่ทันระวังเผลอเรียกไปครั้งหนึ่งก็ถูกนางตำหนิอยู่นาน ถ้าเขาไม่ใช่นายพลของประเทศนี้หลานสาวคนนี้ของเขาคงสั่งให้ลงมือกับเขาไปแล้ว เขาจะกล้าเรียกได้ยังไง
“ท่านลุง เมื่อก่อนข้าไม่รู้ความ สร้างความเดือดร้อนให้ท่านลุงไม่น้อย แต่เมื่อไม่นานมานี้ตอนที่ข้าไม่ได้สติข้าได้พบกับท่านแม่ ท่านแม่สอนข้ามากมายหลายอย่าง ครั้งนี้ข้ามาเพื่อขอโทษท่านลุง” เฟิงหรูชิงยื่นไหเหล้าในอ้อมกอดให้ท่านผู้เฒ่า
“ท่านตา นี่คือของขวัญจากข้า ท่านตาโปรดรับไว้”
——[1] ดอกหนิงเสินคือ ยาวิเศษระดับสามในจวนแม่ทัพ
——[1] ดอกหนิงเสินคือ ยาวิเศษระดับสามในจวนแม่ทัพ
——
[1] ดอกหนิงเสินคือ ยาวิเศษระดับสามในจวนแม่ทัพ
