ตอนที่ 73 การเยี่ยมเยือนแม่ทัพเฒ่าครั้งแรก (1)
ในจวนแม่ทัพ
ที่ห้องหนังสือ น่าหลานฉางเฉียนกำลังอ่านหนังสือที่อยู่ในมืออย่างจริงจัง แต่ทันใดนั้น มีเสียงเคาะประตูดังเข้ามา
“เข้ามา”
เขาขมวดคิ้วเบาๆ แล้วพูดเสียงเข้ม
ทหารยามเปิดประตูเข้ามา สีหน้าของเขาดูกระวนกระวาย เขาทำท่าคำนับและพยายามพูดให้เสียงไม่สั่นมาก “ท่านแม่ทัพ องค์หญิง…องค์หญิงมาขอรับ”
ตุบ!
หนังสือในมือของน่าหลานฉางเฉียนหลุดมือร่วงลงบนโต๊ะ เขากำมือแน่น หลับตาลง แม้แต่ลมหายใจก็แรงขึ้น
ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาลืมตาขึ้น นัยน์ตาแฝงด้วยความไม่พอใจ
“นางมาทำไมอีก”
เขาอภัยเรื่องทั้งหมดที่เฟิงหรูชิงทำไว้กับจวนแม่ทัพได้ และอภัยเรื่องที่นางไม่ใส่ใจภาพพจน์ของแคว้นหลิวอวิ๋นได้
แต่เขาไม่อาจอภัยเรื่องที่วันออกศึกนางทำให้เขาท้องเสียไม่หยุด ทำให้การเคลื่อนทัพล่าช้าออกไป เรื่องนี้อภัยให้ไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นเขาไม่มีทางยกโทษเรื่องที่นางยกสิ่งที่น้องสาวของเขาแลกมาด้วยความยากลำบากให้กับหรงกุ้ยเฟยได้
ทหารยามมองดูน่าหลานฉางเฉียนด้วยความระมัดระวัง “นางบอกว่า…นางมาเยี่ยมท่านแม่ทัพเฒ่า”
“เฮอะๆ ” น่าหลานฉางเฉียนใจสั่น เขาหัวเราะเย้ยหยัน “นางคิดว่าท่านพ่อข้ายังถูกนางยั่วโมโหไม่พออีกหรือ จะทำให้เขาโมโหตายไปเลยหรืออย่างไร เจ้าไปบอกเฟิงหรูชิง บอกนางว่าท่านพ่อข้าไม่อยู่ที่จวน”
