ตอนที่ 74 การเยี่ยมเยือนแม่ทัพเฒ่าครั้งแรก (2)
ในที่สุดพี่สาวก็ไม่รังแกนางอีก ดีจริงๆ
“ไต้เอ๋อร์ ท่านปู่ของเจ้าล่ะ” เฟิงหรูชิงลุกขึ้นแล้วถามด้วยรอยยิ้ม
ทหารยามที่ตกใจจนหัวใจแทบหยุดเต้นนายนั้น กำลังจะส่งเสียงห้ามน่าหลานไต้เอ๋อร์ไว้ ถึงแม้ไต้เอ๋อร์จะสติปัญญาไม่สมบูรณ์ แต่นางตอบสนองด้วยการพูดออกไปอย่างรวดเร็ว
“ท่านปู่ ปลูกต้นไม้อยู่ที่สวนท้ายจวน”
ตอนนั้น ทหารยามหน้าถอดสี เขานึกถึงคำพูดของท่านแม่ทัพ ตกใจจนแทบยืนไม่อยู่
“คุณชาย…” ทหารยามหันหน้ามามองน่าหลานจิ้งอย่างหน้าเศร้า
น่าหลานจิ้งลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ไม่เป็นไร ข้าจะดูนางเอง ถ้านางกล้ารังแกไต้เอ๋อร์หรือทำร้ายท่านปู่อีก ข้าจะโยนนางออกไปโดยไม่สนว่านางจะเป็นใคร”
อาจเป็นเพราะนางต่อว่าเฟิงหรูชิงที่โรงค้าสัตว์ หรืออาจเป็นเพราะ…สายตาอันอ่อนโยนของนาง ทำให้เขาเลือกที่จะเชื่อใจนางอีกครั้ง
เมื่อคิดมาถึงจุดนี้ น่าหลานจิ้งก็หัวเราะตนเอง
เจ้าต้องเจ็บอีกสักกี่ครั้ง ถึงจะยอม…เกลียดนางเข้ากระดูกดำ
น่าหลานไต้เอ๋อร์จูงมือเฟิงหรูชิงเดินไปที่สวนท้ายจวน เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ทหารยามไม่ลังเล เขารีบวิ่งไปที่ห้องหนังสือ
เขาต้องรายงานท่านแม่ทัพ เพื่อป้องกันไม่ให้เฟิงหรูชิงสร้างความปั่นป่วนวุ่นวาย
…
สวนท้ายจวน
ชายชราผมหงอกขาวไปทั้งศีรษะกำลังก้มตัวจัดการต้นยาที่ปลูกไว้ในสวนอย่างระมัดระวัง