ิงหรูชิง…ไม่เหมือนเดิมอีกแล้วในแววตาของนางไม่มีเขาแล้วจริงๆ…ในห้องใต้ดินหลังจากเฟิงหรูชิงสั่งให้คนออกไป ก็เดินเข้าไปในห้องใต้ดินอย่างลับๆ ล่อๆนางยกไหเหล้าที่อยู่ในห้องใต้ดิน ค่อยๆ เปิดฝาออกมา ทันใดนั้น กลิ่นหอมเย็นก็มาปะทะที่จมูก ทำให้นางรู้สึกสดชื่นเหล้าวิเศษนี้ไม่เพียงบำรุงร่างกายแต่ยังช่วยรักษาโรค มันเป็นสิ่งที่แม่ทัพน่าหลานกำลังต้องการอยู่ในตอนนี้“เหล้าวิเศษไหนี้ ข้าจะเอาไปให้ท่านตาก่อน ไว้คราวหน้า ข้าค่อยเอาไปถวายเสด็จพ่อ”หลายปีมานี้เสด็จพ่อทรงงานเหน็ดเหนื่อย ไม่ว่าเหล้าวิเศษหรือผลเทียนหลิงกั่ว สำหรับเขาแล้ว ล้วนมีประโยชน์กับเขามากเมื่อคิดถึงจุดนี้ เฟิงหรูชิงไม่ลังเลนางอุ้มไหเหล้าเดินออกจากห้องใต้ดินไป…นับแต่น่าหลานฮองเฮาสิ้นพระชนม์ จวนแม่ทัพก็ไม่ครึกครื้นเช่นแต่ก่อน ในจวนมีเพียงความสงบเงียบไม่ใช่เพราะอำนาจของจวนแม่ทัพลดน้อยถอยลง แต่กลับกัน ต่อให้ฮองเฮาไม่อยู่แล้ว ฐานะของจวนแม่ทัพก็ไม่ได้ตกต่ำลง เพียงแต่คนในจวนแม่ทัพไม่อยากข้องแวะกับคนนอก และเริ่มไม่ต้อนรับแขกขณะนั้น เฟิงหรูชิงยืนอยู่ที่หน้าจวนแม่ทัพ นางกอดไหเหล้าไว้แน่น นางสูดหายใจเข้าออกลึกๆ ก่อนจะเดินตรงไปที่บันไดทางเข้าจวนไกลออกไป ทหารเฝ้ายามหน้าประตูจวนแม่ทัพมองเห็นเฟิงหรูชิงกำลังใกล้เข้ามา พวกเขายืนตัวเกร็ง แววตาดูลุกลี้ลุกลนองค์หญิงอันธพาลนี่…จะมาทำไมอีก!แต่เฟิงหรูชิงไม่ได้เดินเข้าประตูจวนแม่ทัพ นางหยุดอยู่ที่หน้าประตูแ
