“ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก ข้ามีวิธีช่วยเจ้า” เฟิงหรูชิงเดินเข้ามาหาชายหนุ่มช้าๆ “เจ้าก็เห็นแล้วนี่ ว่าจวนของข้าขาดคน เจ้าอยู่ที่นี่ช่วยข้าเฝ้าจวนองค์หญิง ข้าจะช่วยเจ้าแก้ปัญหาเรื่องร่างกายของเจ้าเอง”
เมื่อสักครู่ เฟิงหรูชิงได้ยินเสียงจากวิญญาณของฝูเฉิน เขาบอกนางว่า ปัญหาร่างกายของชายหนุ่มนั้นมีวิธีแก้
สำหรับชายหนุ่มแล้ว นี่เป็นทั้งข้อเสียและเป็นทั้งข้อดี
จนถึงบัดนี้ เฟิงหรูชิงเพิ่งตระหนักว่า สิ่งที่นางทำไปทั้งหมดนั้นมีเจ้าตัวเล็กสองคนนั้นคอยจับตาดูอยู่!
เฟิงหรูชิงเห็นว่าชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไร จึงเดินเข้าไปอยู่ตรงหน้าเขา
พลังวิเศษอ่อนๆ แผ่กระจายออกจากรอบๆ ตัวนาง
พลังวิเศษนี้เบาบางมาก แสดงให้เห็นว่าหญิงสาวคนนี้มีกำลังความสามารถไม่สูงนัก แต่เมื่อรับรู้ถึงความอบอุ่นกับพลังที่อยู่ในพลังวิเศษ ชายหนุ่มก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของตัวเองดีขึ้นอย่างชัดเจน
ความรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายแบบนั้น เป็นสิ่งที่เขาไม่ได้สัมผัสเลยเป็นระยะเวลานานหลายปี
นัยน์ตาของชายหนุ่มมีความสับสน หลายปีก่อน นักพรตพเนจรคนหนึ่งเคยบอกเขาว่า ถ้าหากเดินทางไปยังทิศตะวันออก ก็จะได้พบกับผู้อุปถัมภ์ที่ชะตาลิขิตไว้
ดังนั้น เขาเลยมายังแคว้นหลิวอวิ๋น
ส่วนผู้อุปถัมภ์คนนั้น…หรือว่า…จะเป็นนาง
“ได้ ข้าจะอยู่ต่อ”
เพราะอย่างไรเขาก็ไม่มีอะไรให้เสีย มีเพียงชีวิต ลองดูสักหน่อยจะเป็นไรไป?
