ตอนที่ 68 ชายหนุ่มที่ชื่อฉินเฉิน (1)เฟิงหรูชิงสีหน้าบอกบุญไม่รับ นางมองดูชิงหลิงด้วยสายตาแข็งๆ “ชิงหลิง เจ้าคิดมากไปหรือเปล่า ใครบอกเจ้าว่าข้าจะยอมแพ้เรื่องนอนกับกั๋วซือ เรื่องนอนกับกั๋วซือเป็นความใฝ่ฝันที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตข้า ข้าไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด”ชิงหลิงเบ้ปากไม่กล้าพูดอะไรต่อ องค์หญิงพาชายหนุ่มแปลกหน้าจากไหนมาก็ไม่รู้ จะไม่ให้นางคิดมากได้อย่างไรเฟิงหรูชิงพูดจบก็ไม่พูดอะไรอีก นางยกชายหนุ่มให้สาวใช้ทั้งสองแล้วเดินออกจากห้องไปแม้ยาวิเศษบนเขาท้ายจวนจะมีพวกสัตว์วิเศษคอยดูแล แต่ไม่อาจรับประกันว่าหมาป่าสีขาวนั่นจะไม่ขโมยกิน ดังนั้นเฟิงหรูชิงจึงต้องไปเดินเล่นบนเขาท้ายจวนบ้างเป็นครั้งคราว เพื่อป้องกันปัญหาที่สัตว์วิเศษตัวอื่นๆ เอาหมาป่าสีขาวนิสัยเสียตัวนั้นไม่อยู่โชคดีที่หมาป่าสีขาวยังเชื่อฟังนาง ไม่ได้แตะต้องยาวิเศษเหล่านั้น ดูท่ามันคงรู้ว่า ถ้ามันกล้าแตะต้องยาวิเศษโดยพลการ วันพรุ่งนี้อาจมีแกงจืดเนื้อหมาป่าเพิ่มขึ้นมาก็ได้…รุ่งเช้าของวันต่อมาแสงอรุณสาดส่อง ปกคลุมไปทั่วผืนปฐพีเมื่อเฟิงหรูชิงเปิดประตูออก แสงแดดทอประกายก็สาดเข้ามา ตกกระทบลงบนกายอันอวบอ้วนของนางทันใดนั้น แววตาของนางก็ต้องตะลึง เมื่อเงยหน้าไปเห็นชายหนุ่มที่อยู่ใต้ต้นหลิวชายหนุ่มในชุดขาวสะอาด หน้าตาสง่างาม ผิวขาวผุดผ่อง บริสุทธิ์ยิ่งกว่ากระดาษขาว ราวกับไม่เคยมีมลทินใดๆ มาล้ำกลาย สะอาดสะอ้าน จนทำให้คนไม่กล้าคิดอกุศลด้วยเมื่อเ
