เฟิงหรูชิงมองดูไขมันที่ไหลซึมออกมาจากร่างกาย นางขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจ “เมื่อก่อนนางกินเนื้ออะไรเข้าไปบ้างเนี่ย เจ้าลิงน้อย เจ้าไปหาน้ำสำหรับอาบมาเพิ่มให้ข้าอีก เจ้ากระต่าย พวกเจ้าสองตัวเฝ้าประตูต่อไป ห้ามใครเข้ามาทั้งนั้น”
กระต่ายวิเศษสองตัวพยักหน้ารับอย่างรู้ความ ส่งเสียงร้องแล้วกระโดดออกไปนอกประตู ราวกับเทพสององค์เฝ้าประตูไม่ขยับไปไหน
ไขมันบนผิวของเฟิงหรูชิงมีเยอะมาก น้ำเพียงถังเดียวล้างออกไม่หมด ดังนั้นนางจึงอาบไปทั้งหมดสี่รอบ ร่างกายถึงสะอาดหมดจด
ผิวของนางผุดผ่องเหมือนหยกเช่นเดิม ทั้งขาวทั้งนุ่ม สวยใสไร้ตำหนิ
เมื่อยืนอยู่หน้ากระจก เฟิงหรูชิงตาค้าง นางเอามือบีบๆ คลำๆ ชั้นไขมันที่เอวของนางแรงๆ นัยน์ตาแสดงความตกตะลึง
“ข้าผอมลง…จริงๆ หรือ”
องค์หญิงคนเดิมตัวหนักสองร้อยห้าสิบชั่ง เป็นคนอ้วนอันดับหนึ่งของแคว้นหลิวอวิ๋น น้ำหนักขนาดนี้ จะให้ลดแบบเร็วๆ คงยาก ต่อให้เป็นอาหารบำรุงสุขภาพวิเศษ ก็ไม่มีทางช่วยนางลงจากตำแหน่งคนอ้วนอันดับหนึ่งมาเป็นคนน้ำหนักตัวมาตรฐานได้
แต่ว่า…
เฟิงหรูชิงรู้สึกว่ารอบเอวตัวเองเล็กลงอย่างชัดเจน และไม่ได้ดูย้วยแต่อย่างใด
“สรรพคุณของอาหารบำรุงสุขภาพนี่ ดีกว่าที่ข้าคิดไว้ตั้งเยอะ” เฟิงหรูชิงเอามือลูบคางและยิ้ม
