ถ้ากินอาหารบำรุงสุขภาพวิเศษนี้หลายๆ ครั้ง นางต้องผอมลงอีกแน่นอน แต่ว่าปุบปับผอมลงอย่างรวดเร็วจะทำให้ผู้คนสงสัยเอาง่ายๆ ดังนั้นก่อนที่นางจะมีตบะอันแข็งแกร่ง นางไม่อยากเป็นที่จับจ้องของผู้คนนัก ดังนั้น…การลดความอ้วน ต้องค่อยเป็นค่อยไป
เมื่อเฟิงหรูชิงเปิดประตูออก นางรู้สึกว่าแสงแดดในวันนี้สวยงามกว่าทุกวัน และเป้าหมายที่จะได้นอนกับกั๋วซือนั้น ก็ใกล้เข้ามาอีกขั้นแล้ว
…
จวนองค์หญิง
ต้นไม้ในสวนทิ้งใบเกลื่อนกลาด ชิงหลิงกวาดใบไม้ที่ร่วงอย่างเหน็ดเหนื่อย นางปาดเหงื่อที่หน้าผาก ขณะที่กำลังเงยหน้าขึ้นนั้น มองไปเห็นหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้ากำลังเดินตรงเข้ามา
ชิงหลิงตกตะลึง นางรู้สึกว่า องค์หญิงในวันนี้มีบางสิ่งบางอย่างแปลกไป?
จริงด้วย…ดูเหมือนนาง…ผอมลงนี่?
“องค์หญิงเพคะ” ชิงหลิงขมวดคิ้วเบาๆ ถามด้วยความเป็นห่วง “ช่วงนี้อาหารในจวนไม่ถูกปากหรือเพคะ จะให้บ่าวไปทูลฝ่าบาทให้ส่งแม่ครัวเก่งๆ มาที่จวนหรือไม่เพคะ องค์หญิงกินไม่ลงจนผอมแล้วนะเพคะ”
องค์หญิงเป็นคนเลือกกินมาแต่ไหนแต่ไร แม่ครัวของจวนองค์หญิงช่วงนี้ต้องทำอาหารไม่ถูกปากแน่ๆ องค์หญิงถึงผอมลงแบบนี้
“ไม่ต้อง” เฟิงหรูชิงยิ้ม “ช่วงนี้ข้ากำลังออกกำลังกาย นี่เป็นผลจากการออกกำลัง อีกอย่าง ช่วงนี้ให้จัดอาหารรสไม่จัด ไม่เอาเนื้อให้ข้าด้วย”
