ตอนที่ 51 ประกาศจากองค์หญิง (3)
แต่เมื่อเขาอ่านเนื้อหาที่อยู่ในประกาศจากองค์หญิงเสร็จ ก็มีสีหน้าไม่สบอารมณ์เสียจนน่ากลัว นัยน์ตาเต็มไปด้วยความโกรธ
“อวี้เฉิน?” ถานซวงซวงดึงมือหลิ่วอวี้เฉินด้วยท่าทีเป็นห่วง ถามด้วยความห่วงใยว่า “เจ้าเป็นอะไรไป”
หลิ่วอวี้เฉินจับมือของถานซวงซวงออก เขากำมือแน่นจนเกิดเสียงกรุบๆ ราวกับว่ามีไฟโทสะกองโตที่ไม่รู้จะระเบิดออกทางไหนดี
ผู้หญิงที่น่ารังเกียจคนนั้น กล้าขอหย่ากับเขาต่อหน้าธารกำนัลหรือนี่?
นางคิดว่าตัวเองเป็นองค์หญิง คิดอยากทำอะไรก็ได้อย่างนั้นหรือ แถมยังคิดจะตามหารักแท้? นางหน้าตาแบบนั้น ผู้ชายที่สนใจนางก็คงหวังแค่อำนาจของราชวงศ์เท่านั้น จะมีรักแท้ที่ไหนกัน
หลิ่วอวี้เฉินไม่พูดอะไร เขากลับหลังหันแล้วเดินจากไป
แม้เขาไม่อยากให้เฟิงหรูชิงตามรังควานเขาอีก แต่การที่นางป่าวประกาศให้โลกรับรู้แบบนี้ เท่ากับทำให้คนในจวนเสนาบดีต้องเสียหน้า เขาไม่มีทางอภัยให้ได้!
“อวี้เฉิน!” ถานซวงซวงตกใจ รีบเดินเข้าไปจับมือของหลิ่วอวี้เฉินไว้ ดวงตาอันสวยงามเต็มไปด้วยความกังวล “อวี้เฉิน ท่านจะไปไหน”
หลิ่วอวี้เฉินหยุดเดิน ในที่สุดก็หันหลังมาแล้วเอามือลูบศีรษะของถานซวงซวงเบาๆ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “ซวงเอ๋อร์ เจ้ากลับไปรอข้าก่อนนะ ข้ามีเรื่องต้องสะสาง เดี๋ยวข้ากลับไป”
